«Για εμάς, ο επαγγελματίας είναι ένας σύγχρονος Προμηθέας. Ένας Τιτάνας που συμβολίζει την αγάπη για τον άνθρωπο, την πίστη στη δύναμή του και την αδιάκοπη επιθυμία για πρόοδο», δήλωσε ο πρόεδρος του ΕΕΑ, Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, για το άγαλμα του Προμηθέα που τοποθετήθηκε στο Πεδίον του Άρεως παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Τι περίεργο.
Η ιδέα του να στέκει δίπλα στο άγαλμα του Κανάρη, και των υπόλοιπων αγωνιστών της ελευθερίας, -ως ισότιμο- ένα γλυπτό προς τιμή των μικρομεσαίων επιχειρηματιών μπορεί να προκαλέσει από αντιδράσεις οργής έως και αμέτρητο γέλιο –και στα κοινωνικά δίκτυα είχαμε και από τα δύο.
Αρχικά ήμουν αρνητικός. Πληροφορήθηκα όμως ότι δεν είναι απλά ένα άγαλμα προς τιμήν της μικρομεσαίας επιχείρησης. Πρόκειται για concept. Κάθε φορά που θα προκύπτει καινούρια νομοθεσία και νέα ερμηνευτική, θα τυπώνεται και θα τοποθετείται δίπλα στο άγαλμα. Επίσης, κάθε φορά που… pic.twitter.com/qfyhABPnLJ
— Agamemnon Stavropoulos 🇺🇦 (@agamemnon_st) October 12, 2025
Συγγνώμη, κάποιοι διανοούνται να υπονοήσουν ότι ο ηρωικός αγώνας του Πάνου Ρούτσι έθιξε την αισθητική του Άγνωστου Στρατιώτη,
την ώρα που η Ελληνική Πολιτεία εγκαινιάζει τον χίψτερ Προμηθέα των Μικρομεσαίων, την επιτομή κιτσαριού, ραγιαδισμού και νεοφιλελευθερισμού στο Π. Άρεως; pic.twitter.com/u61G0YnUFp— Ανένταχτο Μέλος (@Left_Spear) October 14, 2025
Πεδίον του Άρεως: Αποκαλύφθηκε το πρώτο άγαλμα αφιερωμένο στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες
«Όποιος το τοποθέτησε ή είναι τελείως Αστοιχείωτος ή έχει απίστευτο χιούμορ: ξέχασε βέβαια το γυπαετό που του έτρωγε το συκώτι κάθε μέρα αλλά αυτόν τον ρόλο τον έχει αναλάβει το κράτος.» pic.twitter.com/9XZE6ieBPL
— υπερήφανα ντροπή του έθνους.. (@kanekos69) October 13, 2025
Από την σύλληψη έως την εκτέλεση της ιδέας να δημιουργηθεί το συγκεκριμένο έργο και να τοποθετηθεί στο Πεδίον του Άρεως, δείχνει πραγματικά το «ηρωικό» της υπόθεσης. Πρόκειται για ένα έργο που δεν έχει ούτε μία οργανική φόρμα πέραν του κιτς, που είναι μάλιστα τόσο γενναίο καθιστώντας το εξόχως αξιοπερίεργο, μόνο στη Μπιενάλε Βενετίας θα μπορούσε να αποτιμηθεί η πραγματική αξία ενός τέτοιου έργου κιτς-μπιμπελό σε μεγάλη κλίμακα.
Δεν κοροϊδεύουμε. Συνήθως η κυρίαρχη, στις μέρες μας, εννοιολογική τέχνη χρήζει οδηγιών για την κατανόησή της, εδώ η καλλιτέχνης σπάει την παράδοση του κινήματος παρουσιάζοντας ένα έργο που μιλάει από μόνο του.
Μπορούμε, λοιπόν, να φανταστούμε τον Προμηθέα να μονολογεί, από τους γκρεμούς του όρους που είναι αλυσοδεμένος, πως «αν δε μιλώ, μην το θαρρείτε περηφάνεια/ ή πείσμα, αλλά μια σκέψη μού σπαράζει την καρδιά/ βλέποντας τον εαυτό μου μες του κιτς τις συμφορές παραδομένο…»
