Η Εφορεία Αρχαιοτήτων αποφάσισε να περιφράξει το Γαλεριανό Συγκρότημα, πιθανώς φοβούμενη νέα επιδρομή βανδάλων – ή χειρότερα, του κοινού. Τα κιγκλιδώματα τοποθετήθηκαν χωρίς σχέδιο, χωρίς έγκριση και χωρίς… αισθητική, δημιουργώντας μια υπαίθρια αποικία αλουμινίου που ούτε ο ίδιος ο Γαλέριος δε θα ανεχόταν.
Ο κόσμος εξεγέρθηκε, ο δήμαρχος ζήτησε την αποξήλωση, και η πόλη απέκτησε άλλο ένα παράδειγμα του πώς η πρόθεση για προστασία μπορεί να καταλήξει σε πολιτιστικό έγκλημα.
Στην Ελλάδα, αν θες να φυλάξεις την ιστορία, φρόντισε πρώτα να τη σέβεσαι.
Αλλιώς θα καταλήξεις να τη φυλακίζεις.
Στα κάγκελα της Ναυαρίνου – οι τρεις της καγκελόπολης
Στη Ναυαρίνου ανέβηκαν… στα κάγκελα – όχι από αγανάκτηση, αλλά από ματαιοδοξία. Ο ένας, αποτυχών δημοτικός υποψήφιος που ακόμα κάνει πρόβα νίκης μπροστά στον καθρέφτη. Ο δεύτερος, σιτιάρχης της πανδημίας που νοσταλγεί τις χρυσές αναθέσεις και τώρα το παίζει εκδότης. Ο τρίτος, ΚΕΚάρχης με σύνδρομο «μέντορα», αποφάσισε να μετατρέψει την παλιά του σχολή σε φάμπρικα προπαγάνδας.
Ενωμένοι (επιτέλους!) από έναν κοινό σκοπό: να ρίξουν λάσπη στον δήμαρχο που τους χάλασε τη μανέστρα. Μόνο που ο καμβάς τους στάζει περισσότερο πικρία παρά επιχειρήματα.
Κι ενώ νομίζουν πως «χτυπούν την εξουσία», στην πραγματικότητα κάνουν πρόβα για τοπικό θέατρο σκιών. Με ρόλους μοιρασμένους: ο ένας κρατά το μικρόφωνο, ο άλλος το τηγάνι κι ο τρίτος το πληκτρολόγιο. Όλοι μαζί, πάντως, «στα κάγκελα».
Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
