Μια εβδομάδα μετά την οδυνηρή απώλεια του Βεσυρόπουλου και δεν βρίσκουν άνθρωπο να προτείνουν για διάδοχό του στην κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.
«Άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες». Η λαϊκή σοφία ταιριάζει γάντι στο δισεπίλυτο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Μέγαρο Μαξίμου στην εύρεση ενός ανθρώπου θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στον κρίσιμο ρόλο του γραμματέα της Κ.Ο.
Έχουν περάσει αρκετές ημέρες από την απώλεια του Απόστολου Βεσυρόπουλου και ακόμα ψάχνονται οι Μαξιμιλιανοί.
Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινοβουλευτικής ομάδας είναι στα κάγκελα είναι προφανές ότι ο άνθρωπος αυτός πρέπει να είναι κοινής αποδοχής και να διαθέτει ιδιαίτερες ικανότητες στο πολιτικό μασάζ.
Α να μην ξεχάσω: Το βασικό προσόν είναι να είναι υπάκουος στις επιταγές των επιτελικών του Μαξίμου…
Στο τραπέζι έχουν πέσει διάφορα ονόματα ανθρώπων με κύρος όπως ο πρώην υπουργός Γιάννης Οικονόμου αλλά και ο βουλευτής Ευριπίδης Στυλιανίδης, πλην όμως οι συγκεκριμένοι δεν είναι πειθήνια όργανα του Μεγάρου και άρα απορρίπτονται.
Ο γρίφος γίνεται ακόμα πιο δύσκολος αν σκεφτεί κανείς πως η αποδοχή του νέου γραμματέα θα πρέπει να είναι ομόφωνη και δια βοής διότι αν στηθούν κάλπες υπάρχει κίνδυνος διαρροών και εκεί θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι.
Ψάχνουν λένε να βρουν κάποιον πρώην υπουργό ή έστω υφυπουργό... χαμηλών τόνων και συμπαθή. Καλό παιδί να ‘ναι κι ό,τι να ‘ναι.
Κάποιος μου σφύριξε ότι στο Μαξίμου τραγουδούσανε ένα άσμα του Μπιθικώτση: Ρίξε και καμιά ζάρια καλή και για μένα βρε Ζωή.
Διαβάστε επίσης:
Χάρης Δούκας έξω από τις φυλακές Ιμάμογλου: Η δημοκρατία δε φυλακίζεται
