Τα περίφημα warrants με ρήτρα ανάπτυξης εκδόθηκαν το 2012, στη σκιά του PSI, ώστε να κατευνάσουν τους πιστωτές της χώρας. Με ορίζοντα λήξης το 2042, οι τίτλοι αυτοί προέβλεπαν πληρωμές τόκων εφόσον το ελληνικό ΑΕΠ ξεπερνούσε συγκεκριμένα όρια. Με άλλα λόγια, μια βόμβα που είχε τοποθετηθεί για το μέλλον.
Το call option και η αντίδραση
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη άσκησε το δικαίωμα επαναγοράς των τίτλων τον Μάιο, καταβάλλοντας 156 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, το Wilmington Trust και μεγάλα hedge funds (VR Capital, Wellington, Pharo, Gemsstock, Karrick) υποστηρίζουν ότι η πραγματική αγοραία αξία τους ήταν 36% υψηλότερη, ζητώντας αποζημίωση εκατοντάδων εκατομμυρίων.
Οι σκιές στην «καθαρή Ελλάδα»
Το ζήτημα δεν είναι μόνο νομικό. Έρχεται να υπενθυμίσει ότι πίσω από την εικόνα της «επενδυτικής βαθμίδας» και των πρόωρων αποπληρωμών, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει εύθραυστη αξιοπιστία στις αγορές. Αν δικαιωθούν οι επενδυτές, η χώρα θα κληθεί να πληρώσει πολύ περισσότερα από τα 156 εκατ. που εμφανίζει σήμερα ως «εξοικονόμηση».
Μια υπόθεση με πολιτικές προεκτάσεις
Η αντιπολίτευση ήδη μιλά για «επανάληψη του έργου» – με λάθη, παραλείψεις και μια κυβέρνηση που βιάζεται να χτίσει προεκλογικά αφηγήματα επιτυχίας. Την ίδια ώρα, οι επενδυτές δεν δείχνουν διάθεση να χαριστούν, ενώ το 2027 πλησιάζει με την πιθανότητα ενεργοποίησης πληρωμών ύψους 375 εκατ. ευρώ.
Το ερώτημα είναι απλό: μπορεί η Ελλάδα να σταθεί απέναντι στους επενδυτές ή θα ξαναβρεθεί στη θέση του αδύναμου κρίκου;
