Στις 18 Σεπτεμβρίου 2025 ο Καράμ σταμάτησε να τρώει. Σχεδόν τρεις εβδομάδες νωρίτερα είχε μεταφερθεί από το κέντρο κράτησης της ICE Mesa Verde, στο κέντρο του Μπέικερσφιλντ, στο Κέντρο Κράτησης της ICE στην California City, μια απομονωμένη εγκατάσταση βαθιά μέσα στην έρημο Μοχάβε. Στο Mesa Verde ο Καράμ, που πάσχει από χρόνιο έλκος στομάχου, λάμβανε τακτικά τη φαρμακευτική του αγωγή, ακολουθούσε συχνά υγρή δίαιτα κατόπιν ιατρικής οδηγίας και είχε συστηματική πρόσβαση σε ιατρικό προσωπικό. (Το όνομα είναι ψευδώνυμο, καθώς παραμένει κρατούμενος της ICE και φοβάται αντίποινα.) Είχε μάλιστα εγκριθεί η επίσκεψή του σε γαστρεντερολόγο, όμως μεταφέρθηκε πριν προλάβει να πραγματοποιηθεί το ραντεβού.
Το χρονικό της ιατρικής αμέλειας και η απεργία πείνας του Καράμ
Όταν έφτασε στην California City, ενημέρωσε τη νοσηλεύτρια που έκανε την αρχική ιατρική καταγραφή για το έλκος του, την υγρή δίαιτα και τα φάρμακα που λαμβάνει καθημερινά —ορισμένα μάλιστα πολλές φορές την ημέρα. Παρ’ όλα αυτά, κατά το πρώτο εικοσιτετράωρο δεν έλαβε καμία αγωγή. Αργότερα, όταν άρχισε επιτέλους να του χορηγείται κάτι, επρόκειτο για λάθος χάπια και με εντελώς ακανόνιστα διαστήματα.
Καθώς η υγεία του επιδεινωνόταν και τα επανειλημμένα αιτήματά του για φαρμακευτική αγωγή έμεναν αναπάντητα, ο Καράμ αποφάσισε να ξεκινήσει απεργία πείνας. Στις 22 Σεπτεμβρίου, σχεδόν μία εβδομάδα μετά την έναρξή της, έκανε εμετούς με αίμα. Την επόμενη ημέρα λιποθύμησε, γεγονός που ενεργοποίησε «κώδικα μπλε» —επείγον περιστατικό άμεσου κινδύνου ζωής— και τον μετέφερε στο ιατρείο. Εκεί, όπως λέει, παρέμεινε για δύο ή τρεις ώρες, ενώ μια διοικητική υπεύθυνη υγειονομικών υπηρεσιών, η κυρία Γουάιτ, του έπαιρνε ζωτικά σημεία και του είπε ότι θα χρειάζονταν άλλες δύο εβδομάδες μέχρι να δει γαστρεντερολόγο. Τις επόμενες τρεις ημέρες, πολλά μέλη του προσωπικού τού δήλωσαν ότι θα έπαιρνε τα φάρμακά του μόνο αν διέκοπτε την απεργία πείνας.
Περίπου μία εβδομάδα αργότερα, ο Καράμ έληξε την απεργία, αφού το προσωπικό τον διαβεβαίωσε ότι θα έβλεπε γιατρό και θα του παρεχόταν η σωστή υγρή δίαιτα. Χρειάστηκε όμως να περάσει πάνω από μία ακόμη εβδομάδα μέχρι να συμβεί αυτό. Ο γιατρός όχι μόνο του είπε ότι δεν θα υπάρξει ραντεβού με ειδικό γαστρεντερολόγο, αλλά και ότι θα έπρεπε «να επιστρέψει» στη χώρα του για να λάβει την ιατρική φροντίδα που χρειάζεται.
Τρεις μήνες μετά, η κατάσταση της υγείας του συνεχίζει να επιδεινώνεται και παραμένει χωρίς θεραπεία. Όπως λέει, έχει εμφανίσει έλκη στο στόμα, εξακολουθεί να κάνει εμετούς με αίμα και έχει αίμα στα κόπρανα. Από τον Σεπτέμβριο έχει προχωρήσει σε τρεις ακόμη απεργίες πείνας.
Νομικές αντιδράσεις και η «κόλαση επί γης» στην έρημο
Από τις συνομιλίες μου με νυν και πρώην κρατούμενους της εγκατάστασης στην California City προκύπτει ότι η εμπειρία του Καράμ δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι περισσότεροι ανέφεραν ότι σε άλλα κέντρα κράτησης της ICE όπου είχαν βρεθεί στο παρελθόν λάμβαναν επαρκή φροντίδα και περιέγραψαν την California City ως μοναδική στην κακομεταχείριση όσων κρατούνται εκεί. Επανειλημμένα μίλησαν για υπερβολικές καθυστερήσεις σε ιατρικά ραντεβού, άρνηση χορήγησης φαρμάκων και θεραπειών, επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες διαβίωσης και μια γενικευμένη εχθρική στάση του ιατρικού προσωπικού απέναντί τους.
«Η California City είναι εξαιρετικά απομονωμένη, εξαιρετικά σκληρή και απάνθρωπη, και στερείται σε εξαιρετικό βαθμό επαρκούς ιατρικής φροντίδας», μου είπε η Τες Μπόρντεν, δικηγόρος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Prison Law Office στην Καλιφόρνια.
Τον Νοέμβριο, το Prison Law Office, μαζί με το δικηγορικό γραφείο Keker, Van Nest & Peters, την ACLU και τη California Collaborative for Immigrant Justice, κατέθεσαν συλλογική αγωγή κατά της ICE και του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας εκ μέρους των κρατουμένων της California City. Όπως αναφέρεται στο δικόγραφο, οι ίδιοι οι κρατούμενοι αποκαλούν την εγκατάσταση «θάλαμο βασανιστηρίων» και «κόλαση επί γης». Σύμφωνα με τη Μπόρντεν, οι συνθήκες είναι τόσο αφόρητες ώστε πολλοί παραιτούνται από την προσπάθεια διεκδίκησης ασύλου ή άλλων μεταναστευτικών αιτημάτων και επιλέγουν την αυτοαπέλαση, ενώ «υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να βάλουν τέλος στη ζωή τους».
Η μετατροπή των φυλακών σε κέντρα κράτησης και το νομικό κενό
Τον Απρίλιο του 2025, καθώς οι απελάσεις αυξάνονταν σε ολόκληρη τη χώρα, η ιδιωτική εταιρεία φυλακών CoreCivic μετέτρεψε μια παροπλισμένη φυλακή στην California City σε κέντρο κράτησης μεταναστών, υπογράφοντας σύμβαση με την ICE. Η εταιρεία ήδη κατείχε το ακίνητο, που παρέμενε ανενεργό από το 2023, και η σύμβαση —αξίας περίπου 130 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως— αποτέλεσε σημαντική πηγή εσόδων. Παράλληλα, η εγκατάσταση κάλυψε την αυξανόμενη ανάγκη της ICE για χώρους κράτησης σε μια πολιτεία όπου η μεταναστευτική επιβολή έχει ενταθεί. Αν λειτουργήσει πλήρως, θα είναι το μεγαλύτερο κέντρο κράτησης στη Δυτική Ακτή και ένα από τα πιο απομονωμένα.
Το κέντρο βρίσκεται δύο ώρες βόρεια του Λος Άντζελες, στην καρδιά της ερήμου Μοχάβε και περίπου 100 χιλιόμετρα από την άκρη του Εθνικού Πάρκου της Κοιλάδας του Θανάτου. Τον χειμώνα οι θερμοκρασίες πέφτουν κάτω από το μηδέν και το καλοκαίρι ξεπερνούν συχνά τους 40 βαθμούς Κελσίου. «Είναι δύσκολο ακόμη και για τους δικηγόρους να φτάσουν εκεί», μου είπε ο Μάριο Βαλενζουέλα, που εκπροσωπεί πολλούς κρατούμενους. Η διαδρομή από το γραφείο του στο Μπέικερσφιλντ διαρκεί τρεις ώρες μετ’ επιστροφής, ενώ στην περιοχή συχνά δεν υπάρχει σήμα κινητής τηλεφωνίας. «Δεν υπάρχει τίποτα τριγύρω, μόνο έρημος, και ξαφνικά εμφανίζεται αυτή η εγκατάσταση», είπε.
Η πλησιέστερη πόλη είναι η California City, σε απόσταση περίπου οκτώ χιλιομέτρων, όπου σχεδόν το ένα τέταρτο των κατοίκων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και περίπου το 18 % είναι άνεργοι. Από το 2024 η CoreCivic συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους εργοδότες της περιοχής. Παρ’ όλα αυτά, εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις υποστηρίζουν ότι η εταιρεία δεν εξασφάλισε ποτέ άδεια λειτουργίας ή την απαιτούμενη ειδική άδεια χρήσης από τον δήμο. Επιπλέον, το κέντρο φέρεται να λειτουργεί κατά παράβαση πολιτειακού νόμου που προβλέπει περίοδο αναμονής 180 ημερών και δύο δημόσιες ακροάσεις πριν από τη μετατροπή μιας ιδιωτικής εγκατάστασης σε κέντρο κράτησης μεταναστών. Η υπόθεση εκκρεμεί, όμως ακόμη κι αν η δικαιοσύνη δικαιώσει την CoreCivic, η έναρξη λειτουργίας φαίνεται να έγινε σε μια γκρίζα νομική ζώνη.
Η ραγδαία αύξηση των κρατουμένων και η συστηματική εγκατάλειψη
Στις 27 Αυγούστου η CoreCivic άρχισε να δέχεται κρατούμενους. Τον Σεπτέμβριο, επίσκεψη ομοσπονδιακά εξουσιοδοτημένου ελεγκτή από την οργάνωση Disability Rights California εξέφρασε «σοβαρές ανησυχίες» για την κακή κατάσταση των εγκαταστάσεων λόγω της μακράς αχρησίας και της «βιασύνης για άνοιγμα». Εκείνον τον μήνα εκτιμάται ότι μεταφέρθηκαν περίπου 500 μετανάστες. Τον Νοέμβριο οι κρατούμενοι είχαν φτάσει τους 800 και στα μέσα Ιανουαρίου τους 1.400. Η πλήρης χωρητικότητα των 2.560 ατόμων αναμένεται να καλυφθεί το πρώτο τρίμηνο του 2026.
Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί απάνθρωπων συνθηκών, υποστηρίζοντας ότι οι εγκαταστάσεις ελέγχονται τακτικά και παρέχεται «ολοκληρωμένη ιατρική φροντίδα». Η CoreCivic δηλώνει ότι τηρεί τα απαιτούμενα πρότυπα και βρίσκεται σε επικοινωνία με τις τοπικές αρχές.
Ωστόσο, καθώς ο αριθμός των κρατουμένων αυξάνεται, η στελέχωση και οι βασικές υποδομές δεν ακολουθούν. Σε επιστολή του προς το υπουργείο, ο γενικός εισαγγελέας της Καλιφόρνιας προειδοποίησε ότι δεν υπάρχουν αρκετοί γιατροί για τον πληθυσμό του κέντρου και ότι το προσωπικό στερείται βασικής εμπειρίας. Γερουσιαστές που επισκέφθηκαν την εγκατάσταση μίλησαν για σοβαρή έλλειψη ιατρικής φροντίδας, με καθυστερήσεις εβδομάδων ή και μηνών ακόμη και για επείγοντα περιστατικά.
Οι περιπτώσεις κρατουμένων με σοβαρά καρδιολογικά ή ογκολογικά προβλήματα που στερήθηκαν την απαραίτητη θεραπεία ενισχύουν την εικόνα συστηματικής εγκατάλειψης. Ειδικοί που εξέτασαν τους ιατρικούς φακέλους μιλούν για «πλήρη αθέτηση καθήκοντος» και για αυξημένο κίνδυνο θανάτου λόγω των καθυστερήσεων.
Πρώην κρατούμενοι περιγράφουν μια σταθερή πίεση να παραιτηθούν από τα δικαιώματά τους και να επιλέξουν την αυτοαπέλαση. Οι οδηγίες για το πώς μπορεί κάποιος να «επιστρέψει οικειοθελώς» είναι αναρτημένες κοντά στα τηλέφωνα επικοινωνίας με τους δικηγόρους. Πολλοί πιστεύουν ότι η στέρηση ιατρικής φροντίδας αποτελεί μέρος αυτής της στρατηγικής: οι συνθήκες γίνονται τόσο αφόρητες ώστε οι άνθρωποι να εγκαταλείπουν τον αγώνα τους και να φεύγουν.
Παρά το γεγονός ότι οι κρατούμενοι υποτίθεται πως βρίσκονται υπό καθεστώς διοικητικής και όχι ποινικής κράτησης, η εμπειρία που περιγράφουν είναι συχνά σκληρότερη από εκείνη πολλών καταδικασμένων κρατουμένων. Όπως σημειώνουν νομικοί, οι συνθήκες στην California City εντάσσονται σε μια ευρύτερη, τιμωρητική προσέγγιση απέναντι στους μετανάστες, που ξεκινά από την κορυφή της ομοσπονδιακής διοίκησης και μεταφέρεται προς τα κάτω, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ατιμωρησίας και απουσίας λογοδοσίας.
Πηγή: New Yorker
Διαβάστε επίσης:
Κουρελόχαρτο και το διεθνές δίκαιο για την ICE – Πήγε να εισβάλει στο προξενείο του Ισημερινού
Νέα «SS» θέλει στη Γερμανία το AfD
Μέτωπο των ιστορικών Εκκλησιών κατά του Χριστιανικού Σιωνισμού στην Ιερουσαλήμ
