Για τον Χάρη Καστανίδη τα είπαμε. Αλλά κανείς δεν ξέρει αν και ο έμπειρος Γιάννης Μαγκριώτης θα είναι ξανά υποψήφιος. Αμφότεροι μοιάζουν να κρατούν τις κάρτες κοντά στο σώμα, όπως παλιοί παίκτες που ξέρουν ότι το πόκερ μπορεί να συνεχιστεί και μετά τις εκλογές. Τολμώ πρόβλεψη. Ο Χάρης δε θα είναι σίγουρα.
Το ερώτημα που πλανάται: Πόσους βγάζουμε τελικά;
Στις τοπικές συσκέψεις το κλίμα συνοψίζεται σε μια φράση:
«Πόσους θα εκλέξουμε;». Κανείς δεν τολμά να πει αριθμό.
Στο ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης έχουν μάθει πως η αισιοδοξία μετριέται καλύτερα σε… σταυρούς προτίμησης.
Πίσω από τα χαμόγελα
Κάτω από την επιφάνεια της «ανασυγκρότησης» κρύβεται ένα κόμμα που παλεύει με το ίδιο του το είδωλο.
Η μία φράξια βλέπει “νέο ξεκίνημα”, η άλλη “νέο κύκλο αυτοκαταστροφής”.
Όλοι συμφωνούν μόνο σε ένα: ότι το Συνέδριο θα γίνει “όταν ωριμάσουν οι συνθήκες”.
Σαν σταφύλια που ξεχάστηκαν στο αμπέλι.
Υστερόγραφο πολιτικής ψυχανάλυσης
Το ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης μοιάζει με παλιό καραβάκι στο Θερμαϊκό –
με πολλούς καπετάνιους, διαφορετικές πυξίδες και πλήρωμα που κοιτάζει τον ορίζοντα, περιμένοντας έναν άνεμο… που δεν φυσά.
