Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου πήρε τον πόλεμο που ήθελε. Το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα βομβαρδίστηκε ολοκληρωτικά, η σύρραξη όμως συνεχίζεται και τα τάνκερ με πετρέλαιο αρχίζουν ήδη να αποφεύγουν τα Στενά του Ορμούζ…
Γράφει ο Χρυσόστομος Λουκάς
Ένας πόλεμος «ευκαιρίας»
Για τους λάτρεις της λεπτομέρειας, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου επιτέθηκε στο Ιράν τα ξημερώματα της περασμένης Παρασκευής, όταν ένα 24ωρο νωρίτερα, παραλίγο να πέσει η κυβέρνησή του.
Δυο υπερορθόδοξα κόμματα του συνασπισμού του είχαν αποφασίσει να τον ρίξουν, εφόσον δεν εγγυόνταν ο ισραηλινός πρωθυπουργός ότι οι υπερορθόδοξοι εβραίοι δε θα στρατεύονται.
Με το μεθοδικό αποδεκάτισμα των αντιπροσώπων της Τεχεράνης, από Χαμας, Χεζπολά έως και Άσαντ της Συρίας, το παράθυρο ευκαιρίας για επίθεση στο Ιράν ήταν ορθάνοικτο.
Και αυτός ο πόλεμος, σε αντίθεση με τη σφαγή στη Γάζα, εξασφάλιζε εθνική συσπείρωση, περιορισμένες αντιδράσεις της Δύσης, και τον Νετανιάχου στην εξουσία.
Σχεδόν δυο εβδομάδες αργότερα, οι εχθροπραξίες συνεχίζονται με ανταλλαγή επιθέσεων από τις δυο πλευρές.
Η Τεχεράνη επενδύει στον πόλεμο φθοράς του μικρού Ισραήλ και των μεγάλων ΗΠΑ που διστάζουν όμως να βρεξουν και άλλο τα πόδια τους σε έναν ακόμα πόλεμο στη Μέση Ανατολή.
Η μεγαλύτερη απειλή του Ιράν, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το ένα πέμπτο της παγκόσμιας ενέργειας, βρίσκεται ήδη στο τραπέζι, και οι αγορές βλέπουν το πετρέλαιο στα 120$ το βαρέλι, στο χειρότερο σενάριο.
Μπορεί ο Νετανιάχου να γνωρίζει καλά την παγίδα των Ιρανών και να δεσμεύεται πως δε θα εμπλακεί σε έναν πόλεμο φθοράς, η Τεχεράνη όμως διαμηνύει πως εκείνη θα έχει τον τελευταίο λόγο στο πως τελειώνει αυτή η σύρραξη.
Όλο το ουράνιο της Περσίας
Τουλάχιστον τρία τάνκερ την Δευτέρα απέφυγαν τα στενά του Ορμούζ.
Παράλληλα, η Δύση ξεκίνησε ήδη να ζητάει από το Ιράν να παραδώσει τους τόνους εμπλουτισμένου ουρανίου που διαθέτει, σε τρίτη χώρα, ώστε να κλείσει ο κύκλος του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.
Οτιδήποτε λιγότερο -και το Ιράν επιμένει στο δικαίωμά του να διαθέτει εθνικό πυρηνικό απόθεμα- αναμένεται να παρατείνει τον πόλεμο.
Με κόστος σε ζωές, υποδομές σε Ιράν-Ισραήλ αλλά και άνοδο τιμών ενέργειας λόγω υψηλού ρίσκου, που θα τροφοδοτήσει τον πληθωρισμό παγκοσμίως.
Οι επαφές της Τεχεράνης με Ρωσία και Γαλλία, χώρες που θα μπορούσαν να επεξεργαστούν το ιρανικό ουράνιο φαίνεται να πυκνώνουν.
Ακόμα όμως και αν οι πιο μετριοπαθείς στο Ιράν θα εξέταζαν αυτή τη λύση, τον τελευταίο λόγο θα έχει ο ανώτατος ηγέτης, Αγιατολάχ Χαμενεί, που και μετριοπαθής δεν είναι και φαίνεται να βρίσκεται στο …στόχαστρο του Τελ Αβίβ.
