Μια χρονιά που καλείται να βρει λύσεις στο πιο ρευστό πολιτικό σκηνικό από τη μεταπολίτευση και μετά θα είναι το 2026 που ανατέλλει σε λίγες ημέρες.
Καταρχάς είναι αρκετοί εκείνοι που πιθανολογούν ότι η χρονιά θα είναι εκλογική. Και μπορεί ο πρωθυπουργός να μιλά για εξάντληση της τετραετίας αλλά αφενός όλοι γνωρίζουμε ότι οι εκλογές, όπως και ο ανασχηματισμός, δεν προαναγγέλλονται (είναι όμως σαν τη γάτα στα κεραμίδια) αφετέρου οι αντοχές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ δεν είναι απεριόριστες και ήδη δοκιμάζουν τα όριά τους (ρωτήστε τους βουλευτές από την επαρχία να σας πουν…). Και με τους Καραμανλή, Σαμαρά, Βενιζέλο και Παυλόπουλο να «πυροβολούν» κατά ριπάς θυμίζοντας το κεντρώο (και όχι το ακροκεντρώο) DNA της παράταξης όλα είναι πιθανά. Ο πιο μεγάλος αντίπαλος όμως του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι οι δημοσκοπήσεις. Κυβερνών κόμμα με 25% έχει ήδη τραβήξει το εκλογικό παραβάν…
Και τώρα τι κάνουμε πατριώτη…
Εδώ κάπου σοβαρεύουν τα πράγματα… η έννοια της ασταθούς μεταβολής, κατά κόσμον ρευστότητα, βρίσκει τον ορισμό της. Το ΠΑΣΟΚ που φόρεσε κουστούμι Αξιωματικής Αντιπολίτευσης χωρίς και να το προβάρει στην κάλπη, επιβεβαιώνει καθημερινά ότι δεν μπορεί. Και δεν μπορεί γιατί είναι βαθιά διχασμένο ανάμεσα στους θιασώτες της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και τους σοσιαλιστές της προοδευτικής διακυβέρνησης και με παρελθόν βαρύ σαν χρεοκοπία. Επιπροσθέτως η τακτική (στρουθοκαμήλου) Ανδρουλάκη, με αστείους στόχους όπως «νίκη με μία ψήφο διαφορά» (!) δεν πείθει ούτε τον θυρωρό της Χαριλάου Τρικούπη.
Ένας φίλος μου έλεγε προ ημερών ότι η κάλπη του 2019 ήταν σοφή. Θυμίζω ότι έβγαλε κυβέρνηση τον Μητσοτάκη και Αντιπολίτευση με 32% τον ΣΥΡΙΖΑ για να έρθουμε και στο φαινόμενο Κουμουνδούρου που είναι το μοναδικό κόμμα στον πλανήτη γη που τα κατάφερε καλύτερα ως Κυβέρνηση παρά ως Αντιπολίτευση!
Στον προθάλαμο του Μαξίμου του Μητσοτάκη τον άφησε τον ΣΥΡΙΖΑ η τότε κάλπη μαζί με τον «Πίνατ» να βγαίνει κάθε μέρα ο Κυριάκος να ταΐζει την επιστροφή του. Και επειδή το να πετάς την καρδάρα με το γάλα που σου δίνει ο κόσμος από το υστέρημά του είναι ατόπημα ασυγχώρητο ήρθε η διάλυση «εις τα εξ ων συνετέθη».
Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως της περιόδου 2010 – 2015, του απογαλακτισμού του δηλαδή από το βυζί της μονοψήφιας Αριστεράς, είναι εφτάψυχος και εντός του 2026 θα επιστρέψει καβάλα σε ποιον άλλο, στον άνθρωπο που του έβγαλε τις πάνες και του φόρεσε κυβερνητικό κουστούμι, τον Αλέξη Τσίπρα. Τον άνθρωπο που του φόρεσε γραβάτα για να γιορτάσει το γεγονός ότι δεν θα υπογράψουμε και τέταρτο μνημόνιο (γιατί τα άλλα τρία σφραγίζουν την καθημερινότητα όλων μας). Μια κουβέντα για τον Αλέξη αρκεί: αρέσει δεν αρέσει είναι ο μοναδικός που έχει το αποτύπωμα και την πλούσια εμπειρία να ξαναβγάλει το κάρο από τη λάσπη.
Για το κόμμα Σαμαρά δεν θα μιλήσω γιατί απλά δεν θα το κάνει. Ο φίλος του Βενιζέλος τον έπεισε ότι υπάρχει επιστροφή χωρίς να ξαναχρεωθεί τη διάσπαση της ΝΔ.
Ο άγνωστος «Χ» της επόμενης κάλπης
Στη φάτνη όμως του 2026 κυοφορείται και ένας ακόμη πολιτικός μουσαφίρης, το κόμμα της κας Καρυστιανού. Ο κατά πολλούς «άγνωστος Χ» των επόμενων εκλογών. Εδώ τα πράγματα είναι λίγο πολύ ξεκάθαρα. Στον εκλογικό προθάλαμο θα συγκρουστούν η «Μαρία των Τεμπών», με τη Μαρία πολιτικό. Και είναι άλλο πράγμα να ζητάς δικαιοσύνη για τα παιδιά που έφυγαν και άλλο να ζητάς την ψήφο των πολιτών. Δηλώσεις, πρόγραμμα, συνεργάτες θα μπουν στο μικροσκόπιο, μαζί με τα αδηφάγα και πάντοτε συστημικά μίντια και οι διαγνωστικές εξετάσεις θα δείξουν.
Επί του παρόντος μοιάζει με τον παράγοντα εκείνο που μπορεί να ανακατέψει το σύστημα, δημοσκοπικά τουλάχιστον, όπως λέγαν και οι παλιοί «ο καιρός θα δείξει».
Για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Κυριάκο Βελόπουλο τα πράγματα είναι πιο απλά. Φουσκώνουν τα πανιά τους όχι από ψηφοφόρους τους αλλά από απογοητευμένους ψηφοφόρους των λεγόμενων συστημικών κομμάτων. Οπότε η πόρτα της εξόδου είναι πάντα ανοιχτή σε κάθε έξωθεν κάλεσμα. Άσε που άλλο πράγμα είναι να ανακρίνεις τον «Φραπέ» στην εξεταστική ή να περνάς πριονοκορδέλα την Ούρσουλα και τον Μερτς για το Ουκρανικό και άλλο να διεκδικείς θέση οδηγού.
Και πάμε και στο τελευταίο Λέγκο του 2026: εκλογές πότε; Το επόμενο Φθινόπωρο είναι η πιο πιθανή ημερομηνία, λένε πολλοί. Ο Μητσοτάκης διορίζει Πρόεδρο στο Συμβούλιο της Επικρατείας, οι πολιτικοί παίκτες θα έχουν διανύσει μια ικανή διαδρομή δείχνοντας ποιοι θα φτάσουν στη γραμμή του τερματισμού και σε ποιους έχουν τελειώσει οι ανάσες και η χώρα στα ακρώρεια της φτωχοποίησης των πολλών, της αισχροκέρδειας των λίγων και της διάλυσης του πρωτογενούς τομέα για χάριν των επενδυτικών funds του πλανήτη και της ημεδαπής.
Διαβάστε επίσης:
Ο σκοταδισμός είναι εδώ, είναι παρών και άγριος
Σκληραίνουν τη στάση τους οι αγρότες παρά τις πιέσεις και τις διασπαστικές κινήσεις (βίντεο)
Βιβλία που αξίζει να διαβάσεις τη νέα χρονιά: Οι προτάσεις του nonpapers.gr
