Σε λάθος εταιρεία επιτέθηκε ο Ρουβίκωνας τα ξημερώματα της Δευτέρας, καθώς τα μέλη του επιχείρησαν να επιτεθούν σε αποθήκη της μπισκοτοβιομηχανίας «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στις Αχαρνές, έσπασαν όμως την τζαμαρία μιας εταιρείας φυτοχωμάτων που βρίσκεται ακριβώς μπροστά της.
View this post on Instagram
Η ενέργεια πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας ενώ η αναρχική συλλογικότητα ανέβασε το βίντεο της δράσης στα social media. Η επίθεση του Ρουβίκωνα ήρθε ως αντίδραση στο εργατικό δυστύχημα που έγινε στο εργοστάσιο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα, το οποίο έστειλε στον θάνατο πέντε εργάτριες.
Η ανακοίνωση του Ρουβίκωνα
Στην ανακοίνωσή της η αναρχική συλλογικότητα αναφέρει: «Επίθεση με βαριοπούλες στα κεντρικά γραφεία της βιομηχανίας «ΒΙΟΛΑΝΤΑ ΑΕ» στις Αχαρνές, της οικογένειας Τζιωρτζιώτη, για τον θάνατο των 5 εργατριών, έπειτα από τη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο των Τρικάλων
Τα ξημερώματα της Δευτέρας 27 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκαν δύο διαδοχικές εκρήξεις στο εργοστάσιο της βιομηχανίας «ΒΙΟΛΑΝΤΑ ΑΕ» στα Τρίκαλα, με αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατο 5 εργατριών και τον τραυματισμό τουλάχιστον 6 ακόμα. Όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, το υπόγειο στο οποίο εργάζονταν ήταν και αδήλωτο και παράνομο. Ένα υπόγειο 400τμ δηλαδή, δεν είχε δηλωθεί στο σχέδιο πυρασφάλειας που κατέθεσε η εταιρεία πριν 3 μήνες (Νοέμβριο του 2025) ούτε αποτυπωνόταν στα πρόσφατα σχέδια του εργοστασίου. Ως αποτέλεσμα, στο υπόγειο, δεν υπήρχαν οι υποχρεωτικοί ανιχνευτές αερίου που θα μπορούσαν να είχαν σώσει τις εργαζόμενες.
Όπως επίσης αποκαλύφθηκε, εκτός σχεδίου ήταν και οι δύο υπέργειες δεξαμενές προπανίου από τις οποίες πρωτοξεκίνησε η διαρροή, μια διαρροή που δεν ήταν πρόσφατη αλλά υφίστατο για μεγάλο χρονικό διάστημα, επιβεβαιώνοντας τις αλλεπάλληλες καταγγελίες των εργαζομένων για έντονη μυρωδιά στο χώρο. Οι εργαζόμενες δηλαδή το έλεγαν, ότι μυρίζει υγραέριο, και οι υπεύθυνοι τους απαντούσαν ότι είναι από τα πλυντήρια και να μην ανησυχούν. Ο ίδιος ο Τζιωρτζιώτης, μάλιστα, παραδέχθηκε ότι το είχε μυρίσει κι ο ίδιος αλλά τόσο τον απασχόλησε το θέμα, που το απέδωσε στην τουαλέτα.
Κι άλλα πορίσματα που βγαίνουν στην επιφάνεια ‘καίνε’ τον Τζιωρτζιώτη και όσους τον συγκάλυπταν τόσα χρόνια, όχι στην κυριολεξία… Έγγραφα, όπως της Περιφέρειας Θεσσαλίας, προειδοποίησαν πριν 6 χρόνια, το 2022, έχοντας εντοπίσει τις ανεπάρκειες στην ασφάλεια καθώς και μια σωρεία παραβάσεων στα μέτρα προστασίας. Η εταιρεία είχε κληθεί και επίσημα να συμμορφωθεί, κάτι το οποίο δεν έκανε. Συνειδητά, δηλαδή, δεν έκανε τίποτα και άφησε τόσα χρόνια, χωρίς μέτρα προστασίας, εκτεθειμένους στον απόλυτο κίνδυνο, τους εργαζομένους. Το δε κράτος, διαχρονικός συνήγορος στο κεφάλαιο, ενθάρρυνε την εργοδοτική αδράνεια και εγκληματική αδιαφορία αποδυναμώνοντας την όποια στοιχειώδη επιθεώρηση εργασίας που θα μπορούσε ίσως να έχει αποκαλύψει τη συστηματική παραβίαση της ασφάλειας.
Τα εργοστάσια και οι επιχειρήσεις της οικογένειας Τζιωρτζιώτη χρηματοδοτούνται εδώ και 15 χρόνια με κρατικό χρήμα, με το γνωστό τρόπο όπου μια ιδιωτική επιχείρηση βαφτίζεται ‘επένδυση’ ώστε να έχει πρόσβαση σε κρατικές επιχορηγήσεις, χρηματοδοτικές μισθώσεις και φοροαπαλλαγές πολλών εκατομμυρίων, που εξασφαλίζουν οι κατά καιρούς «αναπτυξιακοί» νόμοι, εν προκειμένω με τις ευλογίες της Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Γιατί μπροστά στο κέρδος των αφεντικών, καμιά απώλεια ανθρώπων της τάξης μας δεν μετράει στην πραγματικότητα. Και οι όποιες δήθεν συλλυπητήριες ανακοινώσεις κράτους και κεφαλαίου είναι στάχτη στα μάτια. Καμία ανακοίνωση δεν μπορεί να ξεπλύνει την εγκληματική τους ανεπάρκεια στα θέματα ασφάλειας και προστασίας των εργαζομένων, των εργασιακών συνθηκών και σχέσεων.
Κι ο Τζιωρτζιώτης, και ο κάθε Τζιωρτζιώτης, τα εργοστάσια, τις αποθήκες και τα καταστήματα τα έχτισε στις πλάτες των εργαζομένων και της κοινωνικής βάσης. Στις πλάτες αυτών των ανθρώπων που αφήνει να καούν ζωντανοί. Ο οποίος, εκτός από δολοφόνος, είναι και ξεδιάντροπος ψεύτης. Είχε ξεκινήσει πρόσφατα, λέει, «τις διαδικασίες τακτοποίησης των εκκρεμοτήτων». Εκκρεμότητες εννοεί την έλλειψη ασφάλειας των εργατ(ρι)ών και πρόσφατα εννοεί το 2007. Στη Βιολάντα δεν έγινε ατύχημα. Κρατικό-εργοδοτικό έγκλημα έγινε και οι όποιοι έπαινοι για τη Βιολάντα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα προπέτασμα καπνού για το ταξικό θυσιαστήριο που είναι στην πραγματικότητα. Εν προκειμένω, ένας υπόγειος θάλαμος αερίων.
Απέναντι στην εργασιακή ζούγκλα, την εργοδοτική αυθαιρεσία και τα δολοφονικά αλισβερίσια παρασιτικού δημόσιου, ιδιωτικού κεφαλαίου και της ντόπιας κοτζαμπάσικης πολιτικής ελίτ που σπέρνουν ακόμα μια φορά το θάνατο στην τάξη μας, θα πρέπει να σταθούμε ως τα πιο άγρια θηρία.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ
ΤΖΙΩΡΤΖΙΩΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΕ
Το δε κράτος, διαχρονικός συνήγορος στο κεφάλαιο, ενθάρρυνε την εργοδοτική αδράνεια και εγκληματική αδιαφορία αποδυναμώνοντας την όποια στοιχειώδη επιθεώρηση εργασίας που θα μπορούσε ίσως να έχει αποκαλύψει τη συστηματική παραβίαση της ασφάλειας. Άφησε 4 μόνο υπαλλήλους στο τμήμα τεχνικής επιθεώρησης για να ελέγξουν 12.000 επιχειρήσεις… αν τα γεγονότα δεν ήταν τόσο τραγικά, θα γελάγαμε με αυτή την κοροϊδία. Τώρα μόνο κλαίμε.
Μιας και είπαμε για κράτος όμως, και επειδή τα πλοκάμια του καπιταλισμού απλώνονται παντού σαν τη πανούκλα, ας ανοίξουμε κι άλλο αυτό το μαύρο κουτί.
Η άδεια λειτουργίας του καταραμένου αυτού εργοστασίου φέρει την υπογραφή του υπουργού της ΝΔ, Δημήτρη Παπαστεργίου. Ο Παπαστεργίου υπέγραψε τότε τις μελέτες πυροπροστασίας ως ηλεκτρολόγος μηχανικός, μετά έγινε δήμαρχος Τρικάλων και σήμερα είναι υπουργός ψηφιακής διακυβέρνησης. Ως υπουργός, αλλά και ως άμεσα εμπλεκόμενος στο έγκλημα, παρακολουθεί, λέει, με ενδιαφέρον τη λεπτομερή δουλειά που κάνει το κράτος σε αυτή την υπόθεση και πρέπει, λέει, να δούμε τι πήγε λάθος για να μην επαναληφθεί. Κι εμείς αναρωτιόμαστε. Ο Παπαστεργίου, όπως και ο Τζιωρτζιώτης, δεν ξέρουν τι πήγε λάθος; Γιατί εμείς ξέρουμε και τι πήγε λάθος, και ότι ο Τζιωρτζιώτης δεν έκανε τίποτα ενώ γνώριζε, και ότι του Παπαστεργίου η υπογραφή βρίσκεται πίσω από αυτή τη δολοφονία, όπως και ότι η κυβέρνηση γνώριζε για την εμπλοκή του από την πρώτη στιγμή και φυσικά το μόνο που έκανε ήταν να σχεδιάσει τη συγκάλυψη του. Αυτό, και να αποφυλακίσει τον εγκληματία-ιδιοκτήτη, ο οποίος αγχώνεται για το πώς θα ξαναβάλει μπρος τα μηχανήματα στη φάμπρικά του, για να μη χάσει μέρα από τα κέρδη του.
Γιατί οι επιχειρήσεις Τζιωρτζιώτη (ΒΙΟΛΑΝΤΑ και VITAFREE) δείχνουν για άλλη μια φορά πώς το κράτος ενισχύει το κεφάλαιο και προστατεύει τους συνεργούς του, ακόμα κι όταν αυτό κοστίζει σε ανθρώπινες ζωές».
