Σε μια κίνηση που επιβεβαιώνει την επιστροφή της προσωπικής διπλωματίας των αντιποίνων, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε την πρόσκληση συμμετοχής του Καναδά στην υπό συγκρότηση διεθνή πρωτοβουλία του, το «Συμβούλιο Ειρήνης». Η απόφαση αυτή, η οποία κοινοποιήθηκε με τον χαρακτηριστικό τρόπο του Λευκού Οίκου μέσω της πλατφόρμας Truth Social, ήρθε ως άμεση αντίδραση στις δηλώσεις του Καναδού πρωθυπουργού στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, όπου ο Μαρκ Κάρνεϊ κατήγγειλε την εργαλειοποίηση της οικονομίας και την επιβολή δασμών ως μέσα διεθνούς πίεσης.
Η σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων στο Νταβός
Η ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ στην Ελβετία λειτούργησε ως καταλύτης για την τρέχουσα ρήξη. Ο Καναδός ηγέτης, ενώπιον ενός ακροατηρίου που τον αποθέωσε με παρατεταμένο χειροκρότημα, κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει το τέλος της παραδοσιακής παγκόσμιας τάξης που βασίζεται σε κανόνες. Προέταξε το παράδειγμα του Καναδά και της πρόσφατης εμπορικής συμφωνίας του με την Κίνα, υποστηρίζοντας ότι οι «μεσαίες δυνάμεις» οφείλουν να συνασπιστούν για να προστατευθούν από την αμερικανική ηγεμονία. Η τοποθέτηση αυτή εκλήφθηκε από την Ουάσιγκτον ως ευθεία αμφισβήτηση της εξωτερικής της πολιτικής, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του Τραμπ.
Προσωπικές αιχμές και υπενθυμίσεις περί «γενναιοδωρίας»
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν περιορίστηκε στην τυπική ακύρωση της πρόσκλησης, αλλά επέλεξε να προσδώσει προσωπικό τόνο στην αντιπαράθεση. Απευθυνόμενος στον Κάρνεϊ με το μικρό του όνομα, υπενθύμισε με προκλητικό τρόπο ότι η ύπαρξη του Καναδά οφείλεται στις Ηνωμένες Πολιτείες και κάλεσε τον Καναδό πρωθυπουργό να επιδεικνύει μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη για την αμερικανική στήριξη. Η ρητορική αυτή αναδεικνύει το χάσμα που χωρίζει πλέον τις δύο γειτονικές χώρες, μετατρέποντας μια διπλωματική πρωτοβουλία σε πεδίο προσωπικής εκδίκησης.

Η αμφίβολη γεωγραφία του νέου Συμβουλίου
Η αποπομπή του Καναδά από το «Συμβούλιο Ειρήνης» αναδεικνύει ταυτόχρονα και τη σύνθεση αυτού του νέου οργάνου, το οποίο ο Τραμπ οραματίζεται ως το πιο υψηλού κύρους σώμα ηγετών. Παρά τις προσδοκίες του Λευκού Οίκου, η λίστα των μελών περιλαμβάνει κυρίως χώρες όπως η Αργεντινή, η Ουγγαρία, η Τουρκία και το Πακιστάν, ενώ οι παραδοσιακοί Ευρωπαίοι σύμμαχοι –Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ιταλία– τηρούν προς το παρόν στάση αναμονής. Η απουσία των G7 εταίρων, σε συνδυασμό με την εκδίωξη του Καναδά, εγείρει ερωτήματα για την πραγματική επιρροή και τον χαρακτήρα που θα λάβει τελικά η νέα αυτή αμερικανική πρωτοβουλία στη διεθνή σκακιέρα.
Διαβάστε επίσης:
Politico: Η Ε.Ε. αποδέχεται το τέλος της διατλαντικής εποχής
New York Times: Το ΝΑΤΟ όπως το γνωρίζαμε φτάνει στο τέλος του και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό
Συνομιλίες ΗΠΑ, Ρωσία, Ουκρανίας για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου











