Οι διατροφικές διαταραχές μπορούν να επιβαρύνουν σημαντικά τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία ενός ατόμου, με επιπτώσεις που συχνά διαρκούν για χρόνια, σύμφωνα με νέα έρευνα. Η ανορεξία, η βουλιμία, η υπερφαγία και άλλες παρόμοιες καταστάσεις σχετίζονται με υψηλό κίνδυνο σοβαρών προβλημάτων υγείας όπως ο διαβήτης, η νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια, τα κατάγματα και ακόμη και ο πρόωρος θάνατος, όπως σημείωσαν οι ερευνητές.
Ο πρώτος χρόνος μετά τη διάγνωση
Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα αυξημένος κατά το πρώτο έτος από τη διάγνωση μιας διατροφικής διαταραχής και μπορεί να παραμείνει για πολύ καιρό, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 18 Νοεμβρίου στο BMJ Medicine. «Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία της συνεχούς παρακολούθησης των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων στη σωματική υγεία σε άτομα με ιστορικό διατροφικών διαταραχών», τόνισε η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την Catharine Morgan, επιδημιολόγο στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ.
Τα ευρήματα της έρευνας
Στη μελέτη αναλύθηκαν τα ιατρικά δεδομένα περισσότερων από 24.700 ατόμων ηλικίας 10 έως 44 ετών με διατροφική διαταραχή, συγκριτικά με 493.000 άτομα χωρίς τέτοιες διαταραχές. Τα στοιχεία έδειξαν ότι μέσα στον πρώτο χρόνο από τη διάγνωση, τα άτομα αυτά είχαν:
-
14 φορές περισσότερες πιθανότητες για απόπειρα αυτοκτονίας.
-
6 φορές αυξημένο κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας.
-
Σχεδόν 7 φορές υψηλότερη πιθανότητα εμφάνισης ηπατικής νόσου.
-
6 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα για οστεοπόρωση.
-
Διπλάσιες πιθανότητες καρδιακής ανεπάρκειας.
-
3 φορές περισσότερες πιθανότητες ανάπτυξης κατάθλιψης.
-
Πάνω από 9 φορές υψηλότερο κίνδυνο αυτοτραυματισμού.
Συνολικά, τα άτομα με διατροφικές διαταραχές είχαν περισσότερες από 4 φορές αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία και 5 φορές αυξημένο κίνδυνο θανάτου από αφύσικες αιτίες, όπως η αυτοκτονία.
Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις
Πολλοί από αυτούς τους κινδύνους παρέμειναν σημαντικά αυξημένοι ακόμη και χρόνια μετά. Για παράδειγμα, ο κίνδυνος νεφρικής και ηπατικής νόσου παρέμεινε 2,5 έως 4 φορές υψηλότερος, ενώ ο συνολικός κίνδυνος πρόωρου θανάτου συνέχισε να είναι 2 έως 3 φορές αυξημένος μετά από 5 χρόνια. Δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση, τα άτομα εξακολουθούσαν να εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, με τον κίνδυνο αυτοκτονίας να παραμένει σχεδόν 3 φορές μεγαλύτερος.
Η ανάγκη για μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση
Σε συνοδευτικό άρθρο, ερευνητές του Πανεπιστημίου McMaster στον Καναδά συμφώνησαν με τα συμπεράσματα. «Οι διατροφικές διαταραχές επηρεάζουν εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως, ωστόσο οι συνέπειές τους δεν αναγνωρίζονται επαρκώς», έγραψαν οι συντάκτες της με επικεφαλής την Jennifer Couturier, καθηγήτρια ψυχιατρικής και νευροεπιστήμης συμπεριφοράς. Τόνισαν ότι είναι απαραίτητη η ενίσχυση της ενημέρωσης μεταξύ των παρόχων υγείας σχετικά με τις διαρκείς επιπτώσεις και την ανάγκη συνεχούς υποστήριξης για τη διαχείριση των συμπτωμάτων και την ανάρρωση.
Διαβάστε επίσης:
Κληρονομιές: Αυτό είναι το νομοσχέδιο – Οι αλλαγές και οι νέες ρυθμίσεις
Επίδομα παιδιού: «Κλείνει» η πλατφόρμα για τις αιτήσεις
Λυμπερόπουλος: Συνάντηση με Κυρανάκη διαφορετικά απεργία διαρκείας των Ταξί (βίντεο)
