Όχι δεν έγραψε ο Μαρξ τους αυστηρούς πολεοδομικούς κανονισμούς του Λονδίνου της Βρετανίας, ούτε οι αναρχικοί νίκησαν τελικά τον αγγλοσαξονικό καπιταλισμό.
του Χρυσόστομου Λουκά
Οι ευκατάστατες κοινωνικές τάξεις όμως στην Γηραιά Αλβιώνα, όσο χρήμα και αν διαθέτουν για να εγκαταστήσουν κλιματιστικά στα «παλάτια» των πλουσίων προαστίων, δεν μπορούν να κάμψουν τους αυστηρούς κανονισμούς προστασίας διατηρητέων κτηρίων.
Μένουν λοιπόν χωρίς το πολυπόθητο air condition παρά τις πρωτόγνωρες για τη χώρα θερμοκρασίες που σκαρφαλώνουν όλο και πιο συχνά στους 40ο βαθμούς Κελσίου.
Νέο κλίμα, παλιές συνήθειες
Δύσκολο να αισθανθούν οίκτο τα χαμηλά εισοδήματα για δικηγόρους, hedge funders και κάθε λογής CEO της Μέκκας του καπιταλισμού που δεν χρειάζεται να συνωστίζεται στο μετρό του Λονδίνου υπό ασφυκτικές καλοκαιρινές θερμοκρασίες για να πάει στη δουλειά.
Το πρόβλημα όμως είναι συνολικότερο λόγω κλιματικής αλλαγής.
Οτιδήποτε άνω των 30ο βαθμών Κελσίου για το κλίμα και την κοινωνία των Βρετανών είναι επικίνδυνο για την υγεία και τη διαβίωση σε μια χώρα που διατηρεί, όπως και πολλές άλλες ευρωπαϊκές, σπίτια και συνήθειες από προηγούμενες δεκαετίες έως και αιώνες.
Πολύ απλά, κλιματισμός δεν χρειάζονταν ποτέ σε αυτές τις περιοχές της Ευρώπης, ενώ παλιά διατηρητέα σπίτια (κατοικίες πλουσίων σήμερα) και μεσοαστικές κατοικίες ενωμένες σε οικοδομικές σειρές (semi-detached), αποκλείουν βάση αυστηρών κανονισμών κλιματιστικές εγκαταστάσεις.
No country for rich men
Το Bloomberg αναφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα αιτήσεων για κλιματιστικά σε πλούσιες γειτονιές που πήγαν… κουβά.
Αιτήσεις για εγκατάσταση μονάδων σε ταράτσες σε Κένσινγκτον και Τσέλσι απορρίφθηκαν από τη δημοτική αρχή λόγω καταγγελίας γειτόνων για ηχορύπανση των μονάδων αλλά και για λόγους αισθητικής.
Τι και αν τα μεγάλα πορτοφόλια επισημαίνουν στις αιτήσεις εγκατάστασης τις αφόρητες θερμοκρασίες ακόμα και το βράδυ, που είναι επικίνδυνες για τον άνθρωπο γενικά και για τα παιδιά στο σπίτι ειδικότερα.
Βρετανικές μελέτες καταγράφουν μάλιστα το 55% των κατοικιών να διαθέτουν κρεβατοκάμαρες που υπόκεινται σε υπερθέρμανση λόγω καύσωνα, με συνολικά μόλις το 5% των σπιτιών να διαθέτουν κλιματιστικά.
Η κυβέρνηση αντιλαμβανόμενη το συνολικότερο πρόβλημα δείχνει σημάδια χαλάρωσης κάποιων εκ των αυστηρών πολεοδομικών κανονισμών, ειδικά για εγκατάσταση των οικολογικότερων αντλιών θερμότητας.
Για τα διατηρητέα κτήρια όμως και όπου η αισθητική πρυτανεύει, κυρίως στα προάστια πλουσίων, οι κανονισμοί εξακολουθούν να απαγορεύουν πεισματικά την εγκατάσταση κλιματιστικών.
Πλούσιοι και φτωχοί λοιπόν θα πρέπει να αρκεστούν σε πιο συμβατικές λύσης δροσιάς, από ανεμιστήρες μέχρι θερμομονωτικές λύσεις με ειδικά κουφώματα και βαφές σπιτιών.
Με τις λαϊκές κατοικίες πάντως που δεν περιορίζονται από κανονισμούς προστασίας διατηρητέων, να αποκτούν πλεονέκτημα… δροσιάς με ευκολότερη εγκατάσταση κλιματισμού.
Σαν να λέμε δηλαδή στον ήλιο μοίρα για τα… λαϊκά νοικοκυριά.
