Κάθε έκθεση του World Inequality Lab έρχεται να επιβεβαιώσει το ίδιο απαισιόδοξο συμπέρασμα: ο κόσμος γίνεται χρόνο με τον χρόνο πιο άνισος, πιο άδικος και πιο επικίνδυνος. Τα οφέλη της παγκοσμιοποίησης καταλήγουν σε μια μικροσκοπική οικονομική ελίτ, ενώ δισεκατομμύρια άνθρωποι παλεύουν για τα βασικά.
Το 0,001% συγκεντρώνει πλούτο που ντροπιάζει την ανθρωπότητα
Σύμφωνα με τα στοιχεία, λιγότεροι από 60.000 πολυεκατομμυριούχοι ελέγχουν σήμερα περισσότερο πλούτο από το μισό της ανθρωπότητας μαζί. Το μερίδιό τους έχει αυξηθεί από 4% το 1995 σε πάνω από 6% σήμερα, αποδεικνύοντας ότι η συγκέντρωση ισχύος δεν είναι απλώς σταθερή, αλλά συνεχώς επιταχύνεται. Την ίδια στιγμή, το φτωχότερο ήμισυ του πλανήτη λαμβάνει κάτω από το 10% του συνολικού εισοδήματος.
Η εκπαίδευση διχάζεται σε προνομιούχους και καταδικασμένους
Οι αριθμοί για τις δαπάνες στην εκπαίδευση δείχνουν το βάθος του χάσματος: ένα παιδί στην υποσαχάρια Αφρική έχει πρόσβαση σε πόρους δεκάδες φορές λιγότερους από ένα παιδί στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική. Αυτές οι διαφορές δεν είναι απλώς στατιστικές· διαμορφώνουν ποιοι θα έχουν ευκαιρίες και ποιοι θα ζήσουν παγιδευμένοι σε έναν κύκλο φτώχειας που περνά από γενιά σε γενιά.
Η κλιματική κρίση είναι ταξικό φαινόμενο
Το πλουσιότερο 10% ευθύνεται για το 77% των παγκόσμιων εκπομπών που σχετίζονται με ιδιωτικό πλούτο. Η κλιματική κρίση δεν μοιράζει τις ευθύνες της δίκαια· επιβαρύνει περισσότερο όσους έχουν τη μικρότερη συμβολή και τη μικρότερη δυνατότητα να προστατευτούν. Η συγκέντρωση πλούτου μεταφράζεται απευθείας σε συγκέντρωση περιβαλλοντικής ζημιάς.
Το χάσμα των φύλων παραμένει αδιανόητο
Οι γυναίκες εξακολουθούν να κερδίζουν μόλις το ένα τρίτο όσων κερδίζουν οι άνδρες ανά ώρα εργασίας όταν υπολογιστούν και οι αμισθί δραστηριότητες. Ένα σύστημα που υποτιμά συστηματικά την εργασία των γυναικών αναπαράγει σιωπηρά τις ίδιες διακρίσεις που υποτίθεται ότι θέλουμε να εξαλείψουμε.
Οι φτωχές χώρες χρηματοδοτούν τις πλούσιες
Το πιο εξοργιστικό εύρημα: περίπου το 1% του παγκόσμιου ΑΕΠ ρέει κάθε χρόνο από τα φτωχότερα κράτη προς τα πλουσιότερα μέσω καθαρών μεταφορών εισοδήματος. Με απλά λόγια, οι οικονομικά αδύναμοι χρηματοδοτούν τους ισχυρούς, παγιδευμένοι σε ένα διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα που λειτουργεί σαν μονόδρομος προς τα πάνω.
Η ανισότητα υπονομεύει δημοκρατίες και κοινωνική συνοχή
Όλα τα παραπάνω δεν είναι απομονωμένα φαινόμενα. Η ανισότητα επεκτείνεται, διαβρώνει δημοκρατίες, διαλύει κοινωνικές συμμαχίες και τροφοδοτεί αβεβαιότητα και πολιτική πόλωση. Όσο οι κοινωνίες αποτυγχάνουν να αναδιανέμουν ευκαιρίες, τόσο οι κρίσεις θα πολλαπλασιάζονται.
Τι μπορεί να αλλάξει το τοπίο
Το World Inequality Lab υπογραμμίζει ότι η ανισότητα δεν είναι νομοτέλεια. Προοδευτική φορολογία, ελάχιστοι φόροι πλούτου, ισχυρότερα εργασιακά δικαιώματα, επενδύσεις σε υγεία και εκπαίδευση μπορούν να αντιστρέψουν την πορεία. Η μείωση της ανισότητας είναι ζήτημα επιβίωσης για την οικονομία, τη δημοκρατία και τον πλανήτη.
Διαβάστε επίσης:
Καιρός: «Λευκά Χριστούγεννα» προ των πυλών – Ποιες περιοχές θα δουν χιόνι
