Με σκληρή δήλωση επανήλθε ο Γιώργος Παπανδρέου, απαντώντας στην Άνγκελα Μέρκελ για όσα ανέφερε η πρώην Καγκελάριος σχετικά με την ελληνική κρίση χρέους και την προσφυγή στο ΔΝΤ. Ο πρώην Πρωθυπουργός ξεκαθαρίζει πως η Ελλάδα δεν ζήτησε νέα δάνεια, αλλά πολιτική στήριξη και περισσότερο χρόνο απέναντι στις αγορές, ώστε να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που είχε σχεδιάσει.
«Η Ευρώπη δεν κατάλαβε τη φύση της κρίσης»
Ο κ. Παπανδρέου χαρακτηρίζει τη Μέρκελ «εγκρατή όπως πάντα» και υποστηρίζει πως η πρώην Καγκελάριος λέει «τρεισήμισι αλήθειες», από τις οποίες προκύπτουν τρία καθαρά διδάγματα:
-
Η Ευρώπη πιάστηκε απροετοίμαστη και υποτίμησε τη φύση της κρίσης.
-
Η Ελλάδα έγινε αποδιοπομπαίος τράγος, ενώ το πρόβλημα ήταν συστημικό.
-
Η ενότητα είναι η δύναμη της Ευρώπης, που παραμένει ζητούμενο.
«Η ελληνική κρίση δεν ήταν απλώς κρίση υπερδανεισμού. Ήταν κρίση διακυβέρνησης», σημειώνει, κάνοντας λόγο για πελατειακά δίκτυα, αλλοιωμένα στατιστικά στοιχεία και ελλείμματα διαφάνειας. Επισημαίνει δε ότι αντίστοιχες πρακτικές εξακολουθούν να παρατηρούνται και σήμερα, από την κυβέρνηση της ΝΔ, με αδιαφανή διαχείριση των ευρωπαϊκών πόρων και των αγροτικών επιδοτήσεων.
«Η Μέρκελ δεν κατάλαβε ότι ζητούσαμε το παν για την Ευρώπη, όχι το τίποτα»
Αναφερόμενος στη στάση του Βερολίνου εκείνη την περίοδο, ο Παπανδρέου τονίζει ότι η δική του κυβέρνηση ζητούσε στηρίγματα πολιτικής αξιοπιστίας, όχι χρηματοδοτικά δεκανίκια. «Δεν ζητούσαμε το “τίποτα”, αλλά το “παν” για την Ελλάδα, το ευρώ και την ευρωπαϊκή ενότητα», υπογραμμίζει, σχολιάζοντας την αντίληψη της Μέρκελ.
Κατά τον ίδιο, η γερμανική ηγεσία εγκλωβίστηκε τότε στη “ρήτρα μη διάσωσης”, ενώ εξέφραζε δυσπιστία προς τους ίδιους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. «Η συμμετοχή του ΔΝΤ, όπως αποκαλύπτει τώρα η Μέρκελ, ήταν προσωπική της επιλογή. Η Ευρώπη δεν είχε τα εργαλεία να διαχειριστεί την κρίση μόνη της», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Η Ελλάδα δεν έπεισε τις αγορές γιατί η κρίση δεν ήταν μόνο ελληνική»
Ο πρώην Πρωθυπουργός υπενθυμίζει πως το 2010 η κυβέρνησή του μείωσε το έλλειμμα κατά 5%, επίδοση-ρεκόρ για χώρα του ΟΟΣΑ, χωρίς όμως να πειστούν οι αγορές. «Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ελληνικό. Ήταν πρόβλημα της ίδιας της αρχιτεκτονικής της Ευρωζώνης. Μόνο όταν απειλήθηκαν η Ιταλία και η Ισπανία, η Ευρώπη άρχισε να αφυπνίζεται», σημειώνει.
Και συμπληρώνει: «Αυτό που ηρέμησε τις αγορές δεν ήταν η λιτότητα, αλλά η ιστορική δήλωση του Μάριο Ντράγκι: “Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί”».
Κοινή απάντηση στα σύγχρονα στοιχήματα
Κλείνοντας τη δήλωσή του, ο Γιώργος Παπανδρέου επιχειρεί να μεταφέρει το νόημα της κρίσης του 2010 στο σήμερα, κάνοντας λόγο για υπαρξιακές προκλήσεις που απαιτούν συλλογική ευρωπαϊκή απάντηση: από την κλιματική αλλαγή και τις πανδημίες, μέχρι την άνοδο των ψηφιακών ολιγαρχιών και τη γεωπολιτική αποσταθεροποίηση.
«Το 2010, όταν πρότεινα τα ευρωομόλογα, ήταν λέξη ταμπού. Σήμερα είναι αναγκαιότητα», δηλώνει, τονίζοντας ότι η αληθινή δύναμη της Ευρώπης βρίσκεται στην αλληλεγγύη – την οποία, όπως αφήνει να εννοηθεί, οι ηγέτες του χθες δεν κατανόησαν εγκαίρως.
