Καθώς ο ισραηλινός στρατός ετοιμάζεται να εισβάλει στη βόρεια Γάζα, η Χαμάς ανταποκρίνεται θετικά σε ειρηνευτική πρόταση του Αμερικανού προέδρου.
του Χρυσόστομου Λουκά
Μέσα στο σκηνικό απόλυτης φρίκης της Γάζας και καθώς οι νεκροί Παλαιστίνιοι έχουν ξεπεράσει πλέον τους 62.000, ο ισραηλινός στρατός ετοιμάζεται να εκτελέσει διαταγές για κατάληψη της Pόλης της Γάζας στο βορρά.
Παράθυρο ευκαιρίας;
Ο αρχηγός του IDF έχει ξεκαθαρίσει σε κάθε τόνο ότι το σχέδιο του Νετανιάχου είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τις ζωές των περίπου 20 ομήρων που κρατάει η Χαμάς, για τους ισραηλινούς στρατιώτες (εκτίμησε 100 νεκρούς) και για το ίδιο το Ισραήλ.
Διότι η νέα εισβολή θα πρέπει να συνοδευτεί από κατοχή του παλαιστινιακού θύλακα σίγουρα στο βορρά και αργότερα στην κεντρική Γάζα, σε προσφυγικούς δηλαδή καταυλισμούς.
Το σενάριο αυτό κατά IDF και διαρροές, θα προκαλέσει νέα ανθρωπιστική κρίση στην διαλυμένη Γάζα, απώλειες ισραηλινών στρατιωτών, ομήρων και ένα οικονομικό κόστος κατοχής περί τα $7.4 δις, προκαλώντας περικοπές δημοσίων δαπανών.
Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν πτοεί την κυβέρνηση Νετανιάχου που καθηγείται από τους πλέον ακραίους εταίρους της και που προσβλέπουν στην εκδίωξη των Παλαιστινίων προς τον νότο και από κει «εθελοντικώς» σε τρίτες χώρες.
Με αυτές τις ισορροπίες τρόμου, η απαίτηση του Τραμπ την Τετάρτη προς τη Χαμάς να απελευθερώσει όλους τους (ζωντανούς) ομήρους γρήγορα για να τερματιστεί αμέσως ο πόλεμος, αποκτά βαρύνουσα σημασία.
Σαφώς ο πλανητάρχης μας έχει συνηθίσει σε κωλοτούμπες με αντιφατικές δηλώσεις, αλλά εδώ η Χαμάς που είχε αποδεχτεί προηγουμένως πρόταση προσωρινής εκεχειρίας, βλέπει θετικά πρόταση αμέσου τερματισμού του πολέμου.
Η Χαμάς δηλώνει ότι εφόσον συμφωνηθεί και απελευθέρωση Παλαιστίνιων φυλακισμένων, αποδέχεται και μαζική απελευθέρωση ισραηλινών ομήρων και τεχνοκρατική διοίκηση στη Γάζα, κάτι που φέρνει την οργάνωση πολύ κοντά με την – νέα- θέση του Λευκού Οίκου.
Τορπιλίζει ο Νετανιάχου
Από την πλευρά του ισραηλινού πρωθυπουργού η απάντηση ήταν άμεση, υποβαθμίζοντας τη σημασία της νέας εξέλιξης, δείχνοντας στους πέντε όρους του Τελ Αβίβ για τερματισμό του πολέμου.
Εκτός δηλαδή από απελευθέρωση των ομήρων και αφοπλισμό της Χαμάς, και ισραηλινό έλεγχο της Γάζας για λόγους «ασφαλείας».
Ειδικά το τελευταίο συνιστά σκοπιμότητα που εξασφαλίζει πολιτικό χρόνο στον Νετανιάχου αφού δεν τερματίζει τον πόλεμο, μετατρέποντας τον IDF -όπως ο ίδιος ο στρατός προειδοποιεί- σε στρατιωτική διοίκηση δυο εκατομμυρίων εξαθλιωμένων Παλαιστινίων.
Το ερώτημα δεν είναι γιατί ο Νετανιάχου δεν εκμεταλλεύεται μια ευκαιρία ολικής απελευθέρωσης ομήρων και μια διακυβέρνηση της Γάζας που δεν θα ναι η Χαμάς και που τερματίζει επιτέλους τον πόλεμο.
Παρά τις εσωτερικές πιέσεις στο Ισραήλ για ειρήνη, με αυτό το σενάριο ο «Μπίμπι» χάνει την στήριξη των ακραίων εταίρων του και εξαρτάται στις εκλογές από τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Το ερώτημα είναι πόσο διατεθειμένος είναι ο Τραμπ να πιέσει τον Νετανιάχου να αποδεχτεί το νέο παράθυρο ευκαιρίας, που δίνει δάφνες ειρηνοποιού στον Αμερικανό πρόεδρο για το Μεσανατολικό, όχι όμως εγγύηση μεταπολεμικής εκλογικής νίκης στον Ισραηλινό πρωθυπουργό.
