Ο αριθμός των εργατικών δυστυχημάτων στην χώρα μας έχει αποτελέσει ζήτημα συζήτησης στην δημόσια σφαίρα και δικαίως ανάγεται σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα.
Πεδίο αντιπαράθεσης που το δέχθηκε μάλιστα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, αφού μιλώντας στον ΣΚΑΙ, μίλησε για ένα κίνημα τυμβωρύχων που δημιουργείται στην Ελλάδα από την αντιπολίτευση και πως σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές της Ανεξάρτητης (πλέον) Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας (πρώην ΣΕΠΕ), το σύνολο των εργατικών δυστυχημάτων στην χώρα μας είναι 48 για το 2025.
Αυτή η διαφορά των 153 εργατικών ατυχημάτων που παρουσιάζονται μεταξύ της επίσημης κυβερνητικής καταγραφής και των στοιχείων που έδωσε στη δημοσιότητα ο πρόεδρος της ΟΣΕΤΕΕ και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας στην Εργασία, καθηγητής Ανδρέας Στοϊμενίδης όμως αντιπροσωπεύουν και 153 χαμένες ζωές εν ώρα εργασίας.
Κυβερνητικό success story
Σύμφωνα με τον κ. Στοϊμενίδη, η διαφορά μεταξύ ελληνικής ανεξάρτητης αρχής και του ευρωπαϊκού Οργανισμού, προκύπτει διότι η Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας έχει περιορίσει πολύ το εύρος των ατυχημάτων και κατ’ επέκταση, δυστυχημάτων τα οποία καταγράφει.
Για παράδειγμα σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής που επικαλείται η ελληνική κυβέρνηση, ως εργατικά δυστυχήματα δεν καταγράφονται ατυχήματα σε λατομεία, θάλασσα, ανασφάλιστους εργαζόμενους, επαγγελματίες που εργάζονται με μπλοκάκια, σώματα ασφαλείας όπως επίσης και τα ατυχήματα που συμβαίνουν κατά την διαδρομή του εργαζόμενου από και προς την εργασίας του. Το τελευταίο δε, όχι μόνο καταγραφόταν ως εργατικό ατύχημα αλλά ο εργαζόμενος τύγχανε και σχετικών αποζημιώσεων μέχρι πριν από μερικά χρόνια.
Kαταγράφουν ό,τι χρειάζεται για να παραμένουν κάτω από τα 50 λέει ο κύριος Στοϊμενίδης προκειμένου να πείσουν την κοινή γνώμη πως η κατάσταση δεν χρειάζεται βελτίωση και πως υπάρχει ένα success story.
Αυτή η πρακτική είναι συνήθης πάντως για τις υπηρεσίες και τους κρατικούς οργανισμούς. Για παράδειγμα, για ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα, εκείνο των γυναικοκτονιών, η επιμονή της κυβέρνησης να μην νομοθετεί τον όρο “γυναικοκτονία” ως συγκεκριμένο αδίκημα σημαίνει αυτόματα πως δεν υπάρχει σαφής καταγραφή. Ό,τι στοιχεία είναι διαθέσιμα σήμερα προέρχονται από φορείς που ερευνούν μόνοι τους και με ελλιπή στοιχεία ή μέσω δημοσιευμάτων.
Πέρα από τα λάθος …μέτρημα
Το πρόβλημα όμως της καταγραφής πιθανότατα να είναι και το μικρότερο πρόβλημα, υπό την έννοια πως αφορά τετελεσμένα γεγονότα.
Το άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι οι έλεγχοι που οι δημόσιες δομές, που πρόσφατα έγιναν και ανεξάρτητες από το υπουργείο Εργασίας που κάνουν ή ακριβέστερα που δεν κάνουν.
Η υποστελέχωση των υπηρεσιών και των Ανεξάρτητων Αρχών, οι ελάχιστοι έλεγχοι από το αρμόδιο Τμήμα Υγείας και Ασφάλειας Εργαζόμενων και οι μη επικαιροποιημένη κωδικοποίηση των σχετικών διατάξεων, λέει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Γιώργος Γαβρίλης, είναι εξίσου σημαντικό πρόβλημα στην πρόληψη των εργατικών ατυχημάτων όπως επίσης και των θανάτων από παθολογικά αίτια που οφείλονται στις εργασιακές συνθήκες και την υγειινή και ασφάλεια στον χώρο εργασίας.
Στην χώρα μας, θα πρέπει να γίνει Εθνικός Φορέας Καταγραφής, όπως υπάρχει και στην υπόλοιπη Ευρώπη λέει ο κ. Γαβρίλης επαναλαμβάνοντας τη θέση ΣΥΡΙΖΑ.
Διαβάστε επίσης
Πυροσβεστική για Βιολάντα: «Πολύμηνη διαρροή προπανίου οδήγησε στην έκρηξη» (βίντεο)
Eντατικοποίηση και εξοντωτικά ωράρια αυξάνουν τα εργατικά δυστυχήματα στην Ελλάδα
Οι πολύνεκρες τραγωδίες σε βιομηχανίες που συγκλόνισαν το πανελλήνιο τα τελευταία 30 χρόνια
