Από τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή έγινε ξεκάθαρο ότι ο πρωθυπουργός επέλεξε να επιτεθεί πρωτίστως στον Αλέξη Τσίπρα και δευτερευόντως στον Νίκο Ανδρουλάκη, ενώ αγνόησε πλήρως τον Σωκράτη Φάμελλο.
Του Κώστα Τσιτούνα
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα δημιουργεί νέα δεδομένα στην πολιτική σκακιέρα.
Ορισμένοι μάλιστα εκτιμούν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχρισε ως βασικό πολιτικό του αντίπαλο τον κ. Τσίπρα.
Η αλήθεια είναι ότι ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και αρκετές ημέρες έχει καταφέρει να απασχολήσει την πολιτική ατζέντα με την πρότασή του να δοθούν στην δημοσιότητα τα πρακτικά του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών του 2015, ενώ έχει ανοίξει κι ένα πόλεμο ανακοινώσεων με το Μέγαρο Μαξίμου και με την Πειραιώς.
Βεβαίως ο κ. Τσίπρας κινείται αυτόνομα και όχι ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ… Στη ΝΔ διαμηνύουν ότι δεν έχουν καμία πρόθεση να «αναστήσουν» τον κ. Τσίπρα και μάλιστα κατηγορούν συγκεκριμένα εκδοτικά συμφέροντα προς αυτή την κατεύθυνση.
Σ’ αυτό το πλαίσιο ο κ. Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι «αυτή τη συγκυρία φαίνεται πως επιλέγει το χθες για να εκδικηθεί το σήμερα και να ναρκοθετήσει το αύριο», εξαπολύοντας επίθεση στον Αλ. Τσίπρα, κατηγορώντας τον ότι «ζητά απεγνωσμένα να ξεπλυθεί από τον ολέθριο ρόλο του επί μία τετραετία», ενώ θέλησε να επιτεθεί και σε «κάποια γνωστά κέντρα που σπεύδουν να γίνουν πρόθυμα πλυντήρια μιας από τις πιο μαύρες εποχές της πρόσφατης ιστορίας μας».
Στο ίδιο πλαίσιο ο πρωθυπουργός, μιλώντας για τα γεγονότα του 2015, ανέφερε ότι «η ιστορία όμως είναι αμείλικτη! Και η θλιβερή επέτειος του δημοψηφίσματος του 2015 θα θυμίζει για πάντα στις Ελληνίδες και στους Έλληνες πόσο κόστισε η ζαριά του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛΛ στην πατρίδα μας. Στην αρχή κοροϊδεύοντας τους πολίτες ότι τάχα θα καταργήσετε τα μνημόνια με ένα νόμο και με ένα άρθρο. Στη συνέχεια σπρώχνωτας τη χώρα ένα βήμα από την έξοδο από την Ευρώπη. Με κλειστές τράπεζες, με παγωμένη την πραγματική Οικονομία, με ανεξέλεγκτη την ανεργία. Ύστερα φορτώντοντας στις πλάτες των Ελλήνων 100 δισ. ευρώ με περικοπές μισθών και με αυξήσεις φόρων. Διχάζοντας τον τόπο. Συγκυβερνώντας με την Ακροδεξιά. Αυτές είναι μνήμες που κάνουν ακόμα πιο εξοργιστική την ετεροχρονισμένη απόπειρα ενός πολιτικού να λανσάρει μία ωραιοποιημένη εικόνα του εαυτού του».
Με βάση τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι στη ΝΔ θεωρούν ότι ο κ. Τσίπρας είναι εύκολος αντίπαλος διότι δεν έχει όπως λένε «πρότερο έντιμο βιο» σε πολιτικό επίπεδο.
Πώς διαβάζουν στη ΝΔ τον πρώην πρωθυπουργό;
Τα γαλάζια στελέχη θεωρούν ότι ο κ. Τσίπρας μέτρα 6 συνεχόμενες εκλογικές ήττες από τη ΝΔ και συνεπώς δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από το rebranding.
Ταυτόχρονα εκτιμούν ότι η παρουσία του βοηθά στη δημιουργία συνθηκών πόλωσης και άρα σε μεγαλύτερα ποσοστά συσπείρωσης στην γαλάζια πολυκατοικία.
Συνεχίζοντας την επίθεσή του στον Αλ. Τσίπρα, ο κ. Μητσοτάκης τον κατηγόρησε ότι ως «απλός βουλευτής έχει μηδενική κοινοβουλευτική δραστηριότητα. Μπορεί να ‘ρθει εδώ πέρα ως τέως πρωθυπουργός να πάρει το λόγο να μας εξηγήσει πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος αυτό το rebranding το οποίο έχει ξεκινήσει», για να υποστηρίξει ότι «αυτά λοιπόν περιλαμβάνει ο απολογισμός, όσα προφίλ και αν του φιλοτεχνίσουν, όσα νέα λογότυπα και αν σχεδιάσουν, όσα ονόματα και αν αλλάξουν, όποτε λοιπόν θα εμφανίζεται, και αυτός και ο χώρος τον οποίο εκπροσωπεί, ως κάτι άλλο, θα βρίσκετε διαρκώς μπροστά σας τους τρεις πιο σκληρούς αντιπάλους. Τον καθρέφτη σας, τις πληγές ενός τόπου και την εμπειρία όλων των Ελλήνων. Πέρα από τα λόγια άλλωστε υπάρχουν και αυτά που ένιωσε ο λαός ως συνέπειες της δικής του, του κ. Τσίπρα εννοώ, και της δικιάς σας αυταπάτης».
Ποιοι χάνουν από το rebranding του Τσίπρα;
Πέραν όμως από τη ΝΔ ο κ. Τσίπρας έχει καταφέρει να ανακατέψει την τράπουλα σε όλο το πολιτικό φάσμα και ιδιαίτερα στην κεντροαριστερά.
Η επανεμφάνιση του βάζει σε δεύτερη μοίρα τον Σωκράτη Φάμελλο, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τη Νέα Αριστερά, ενώ δημιουργεί πρόβλημα και στον πρωταγωνιστικό ρόλο που διεκδικεί αντιπολιτευτικά το ΠΑΣΟΚ.
Ο πρώην πρωθυπουργός φαίνεται ακόμα να διαθέτει ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο προκειμένου να δημιουργήσει συνθήκες πολιτικής πόλωσης που ευνοούν την συσπείρωση και στην κεντροδεξιά και στην κεντροαριστερά και σίγουρα η κόντρα μαζί του παράγει πολιτικό ενδιαφέρον και αποτελέσματα που σύντομα θα φανούν και δημοσκοπικά.
