Την τελευταία εβδομάδα, η Ευρώπη αναζητεί εναγωνίως μοχλούς πίεσης που θα μπορούσαν να αναγκάσουν τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, να εγκαταλείψει τις απειλές του για την προσάρτηση της Γροιλανδίας από τη Δανία.
Αν και ο Τραμπ δηλώνει πλέον ότι δεν σκοπεύει να επιβάλει τους δασμούς που είχε προαναγγείλει εις βάρος των Ευρωπαίων συμμάχων, ορισμένοι πολιτικοί εκτιμούν πως έχουν εντοπίσει ένα ισχυρό αντίβαρο σε περίπτωση νέας αναδίπλωσης: το ενδεχόμενο ευρωπαϊκού μποϊκοτάζ του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA το 2026.
Η κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση, που διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια και θα φιλοξενηθεί το καλοκαίρι στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Μεξικό και τον Καναδά, αποτελεί για τον Τραμπ ένα ιδιαίτερα πολύτιμο εργαλείο ήπιας ισχύος. Ένα άνευ προηγουμένου ευρωπαϊκό μποϊκοτάζ θα μπορούσε να αποδυναμώσει το τουρνουά σε βαθμό μη αναστρέψιμο.
«Για τον Τραμπ, η επιρροή είναι νόμισμα — και είναι σαφές ότι επιθυμεί διακαώς το Παγκόσμιο Κύπελλο», σημειώνει ο Άνταμ Χοτζ, πρώην αξιωματούχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας επί προεδρίας Μπάιντεν. «Η συμμετοχή της Ευρώπης συνιστά μοχλό πίεσης που θα σεβόταν και θα μπορούσε να αξιοποιηθεί, εάν οι διατλαντικές σχέσεις συνεχίσουν να επιδεινώνονται».
Καθώς οι φιλοδοξίες του Τραμπ για τη Γροιλανδία εντείνουν τη διεθνή ανησυχία, πολιτικά πρόσωπα που έχουν θέσει το ζήτημα υπογραμμίζουν ότι οποιαδήποτε απόφαση για μποϊκοτάζ —τουλάχιστον προς το παρόν— δεν θα ληφθεί από κυβερνήσεις, αλλά από τις εθνικές αθλητικές αρχές.
«Η απόφαση για συμμετοχή ή μη σε μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις ανήκει αποκλειστικά στις αρμόδιες αθλητικές ομοσπονδίες και όχι στους πολιτικούς», δήλωσε στο AFP η υφυπουργός Αθλητισμού της Γερμανίας, Κριστιάνε Σέντερλαϊν. Αντίστοιχα, το γαλλικό υπουργείο Αθλητισμού ανέφερε ότι «προς το παρόν» δεν υπάρχει κυβερνητικός σχεδιασμός για μποϊκοτάζ.
Αυτό σημαίνει ότι, επί του παρόντος, περίπου δώδεκα ποδοσφαιρικοί παράγοντες σε όλη την Ευρώπη —εκπροσωπώντας τις χώρες που έχουν ήδη εξασφαλίσει την πρόκρισή τους— διαθέτουν τη δύναμη να τινάξουν στον αέρα το Παγκόσμιο Κύπελλο του Τραμπ. Πρόκειται για έναν από τους κεντρικούς πυλώνες της δεύτερης θητείας του, αντίστοιχης συμβολικής βαρύτητας με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028. (Άλλες τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες θα προστεθούν την άνοιξη, μετά την ολοκλήρωση των πλέι οφ.)
Παρότι τα ονόματά τους δεν είναι ευρέως γνωστά, πρόσωπα όπως ο Ραφαέλ Λουθάν στην Ισπανία, η Ντέμπι Χιούιτ στην Αγγλία και ο Φρανκ Πάου στην Ολλανδία ενδέχεται πλέον να διαθέτουν μεγαλύτερη επιρροή επί του Τραμπ απ’ όση η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με το περιβόητο «εμπορικό της μπαζούκα».
«Ένα Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς τις ευρωπαϊκές ομάδες θα ήταν, από αθλητικής άποψης, ουσιαστικά αδιάφορο — με εξαίρεση τη Βραζιλία και την Αργεντινή, όλοι οι υπόλοιποι κορυφαίοι διεκδικητές προέρχονται από την Ευρώπη», τονίζει ο Μιγκέλ Μαδούρο, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Διακυβέρνησης της FIFA. «Κατά συνέπεια, θα επρόκειτο και για ένα τεράστιο οικονομικό πλήγμα για τη FIFA».
Αρκετοί Ευρωπαίοι ποδοσφαιρικοί παράγοντες έχουν ήδη αποδείξει ότι δεν διστάζουν να εμπλακούν σε πολιτικά ζητήματα. Η πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Νορβηγίας, Λίσε Κλάβενες, έχει τοποθετηθεί δημόσια τόσο για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας όσο και για τη χρήση μεταναστευτικής εργασίας ενόψει του Μουντιάλ του 2022. Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ιρλανδίας είχε επίσης ταχθεί υπέρ του αποκλεισμού του Ισραήλ από τις διεθνείς διοργανώσεις, πριν από την υπογραφή του σχεδίου ειρήνης για τη Γάζα τον Οκτώβριο.
«Το ποδόσφαιρο υπήρξε ανέκαθεν κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό άθλημα», έγραψε σε ανοικτή επιστολή του ο πρόεδρος της Τουρκικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, Ιμπραήμ Χατζιοσμάνογλου, καλώντας τους ομολόγους του να στηρίξουν τον αποκλεισμό του Ισραήλ.
Ο Τραμπ επιχείρησε την Τετάρτη, από το Νταβός, να αποκλιμακώσει την ένταση γύρω από τη Γροιλανδία, διαβεβαιώνοντας ότι δεν σκοπεύει να καταφύγει στη στρατιωτική βία για να καταλάβει το αρκτικό νησί. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία επανέλαβε με έμφαση την επιθυμία του να το αποκτήσει και απαίτησε «άμεσες διαπραγματεύσεις» με τους αρμόδιους Ευρωπαίους ηγέτες. Αργότερα, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υποστήριξε ότι έχει καταλήξει σε συμφωνία-πλαίσιο με το ΝΑΤΟ για τη Γροιλανδία.
Οι δηλώσεις αυτές δύσκολα καθησυχάζουν Ευρωπαίους πολιτικούς από όλο το πολιτικό φάσμα, οι οποίοι ζητούν σκληρότερη στάση απέναντι στον Λευκό Οίκο.
«Αλήθεια, μπορούμε να φανταστούμε ότι θα πάμε να παίξουμε Παγκόσμιο Κύπελλο σε μια χώρα που απειλεί τους “γείτονές” της, προαναγγέλλει εισβολή στη Γροιλανδία, καταπατά το διεθνές δίκαιο και υπονομεύει τον ΟΗΕ;» διερωτήθηκε σε ανάρτησή του ο Γάλλος βουλευτής της Αριστεράς, Ερίκ Κοκερέλ.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Γερμανός συντηρητικός πολιτικός Ρόντεριχ Κίζεβετερ δήλωσε στην Augsburger Allgemeine: «Εάν ο Ντόναλντ Τραμπ υλοποιήσει τις απειλές του για τη Γροιλανδία και πυροδοτήσει εμπορικό πόλεμο με την Ε.Ε., δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί ευρωπαϊκές χώρες να συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο».
Αντίστοιχες εκκλήσεις για μποϊκοτάζ είχαν διατυπωθεί και στο παρελθόν — το 2018 για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας λόγω της προσάρτησης της Κριμαίας και το 2022 για τη διοργάνωση του Κατάρ εξαιτίας των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Καμία από αυτές δεν υλοποιήθηκε. Άλλωστε, τόσο το Παγκόσμιο Κύπελλο όσο και οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν έχουν γνωρίσει σοβαρή διπλωματική απομόνωση από τα αμοιβαία μποϊκοτάζ της Μόσχας το 1980 και του Λος Άντζελες το 1984.
Ωστόσο, μια ενδεχόμενη προσάρτηση της Γροιλανδίας από τον Τραμπ θα έφερνε την Ευρώπη αντιμέτωπη με μια κατάσταση χωρίς σύγχρονο ιστορικό προηγούμενο.
Ούτε η FIFA ούτε τέσσερις εθνικές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες που επικοινώνησε το POLITICO απάντησαν άμεσα σε αιτήματα για σχόλιο.
Πηγή: Politico
Διαβάστε επίσης:
Ο Τραμπ δεν αντέχει την κριτική – Πέταξε εκτός του «Συμβουλίου Ειρήνης» τον Κάρνεϊ (βίντεο)
Politico: Η Ε.Ε. αποδέχεται το τέλος της διατλαντικής εποχής
New York Times: Το ΝΑΤΟ όπως το γνωρίζαμε φτάνει στο τέλος του και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό
