Νέα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι το Κρεμλίνο κέρδισε περίπου 7,2 δισ. ευρώ από την εξαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025, την ώρα που οι Βρυξέλλες συνεχίζουν να διστάζουν να περιορίσουν τις εισαγωγές, παρά τις δεσμεύσεις τους για πλήρη απαγόρευση έως το 2027. Αντί για μείωση, η Ευρώπη παραμένει ο κύριος πελάτης του μεγαλύτερου ρωσικού τερματικού σταθμού LNG στη χερσόνησο Γιαμάλ, στη Σιβηρία.
Η Ευρώπη ως «πνεύμονας» του Γιαμάλ
Η μη κυβερνητική οργάνωση Urgewald καταγράφει ότι περισσότεροι από 15 εκατομμύρια τόνοι LNG από το Γιαμάλ μεταφέρθηκαν πέρυσι μέσα από τους πάγους της Αρκτικής προς ευρωπαϊκά λιμάνια. Παρά τη μείωση των προμηθειών μέσω αγωγών από τη Ρωσία, το μερίδιο της ΕΕ στις εξαγωγές LNG αυξήθηκε από 75,4% το 2024 σε 76,1% το 2025. Η πράξη αυτή τροφοδοτεί ανοιχτά τα ταμεία του Κρεμλίνου, την ίδια στιγμή που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται αδιάκοπα.
«Δεν είμαστε απλώς πελάτες», δηλώνει ο ακτιβιστής Sebastian Rötters. «Είμαστε η απαραίτητη υποδομή που κρατά ζωντανό αυτό το έργο. Κάθε φορτίο που εκφορτώνεται σε έναν τερματικό σταθμό της ΕΕ είναι μια άμεση κατάθεση σε ένα πολεμικό σεντούκι που τροφοδοτεί τη σφαγή στην Ουκρανία».
Ναυτιλία και ελληνική συμμετοχή
Το μεγαλύτερο μέρος του LNG μεταφέρεται από δύο εταιρείες: τη βρετανική Seapeak, η οποία μετέφερε το 37,3% των φορτίων, και την ελληνική Dynagas με 34,3%. Από τα 14 εξειδικευμένα παγοθραυστικά δεξαμενόπλοια Arc7 που χρησιμοποιούνται για το έργο, 11 ανήκουν στις δύο εταιρείες, καθιστώντας τoν ευρωπαϊκό στόλο κρίσιμο για την αδιάλειπτη λειτουργία του Γιαμάλ.
Το Ηνωμένο Βασίλειο προγραμματίζει φέτος να απαγορεύσει τη ναυτιλιακή υποστήριξη για πλοία που μεταφέρουν ρωσικό LNG, αλλά η ΕΕ παραμένει διστακτική λόγω της εξάρτησης της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης από τη ρωσική ενέργεια.
Η Γαλλία και η TotalEnergies στο προσκήνιο
Τα γαλλικά λιμάνια της Δουνκέρκης και του Μοντουάρ αποτέλεσαν τον μεγαλύτερο προορισμό, με συνολικά 6,3 εκατομμύρια τόνους LNG το 2025, ενώ η TotalEnergies παραμένει βασικός επενδυτής στο πρότζεκτ. Στο Βέλγιο, 58 πλοία παρέδωσαν 4,2 εκατομμύρια τόνους LNG, ξεπερνώντας ακόμη και τις κινεζικές εισαγωγές για το ίδιο χρονικό διάστημα.
Η γεωπολιτική σημασία των ευρωπαϊκών λιμένων είναι εμφανής: η πρόσβαση σε αυτά και η χρήση των Arc7 παγοθραυστικών επιτρέπει στην Ρωσία να μειώνει τη μεταφορική απόσταση και το κόστος, διασφαλίζοντας συνεχή ροή εσόδων προς το Κρεμλίνο.
Οι ευρωπαϊκές υποσχέσεις και η συνενοχή
Παρά τις δεσμεύσεις για σταδιακή απαγόρευση έως το 2027, η πραγματικότητα δείχνει ότι η Ευρώπη παραμένει ουσιαστικά «συνεργός» στην ενεργειακή στρατηγική της Ρωσίας. Η συνέχιση των εισαγωγών LNG καθιστά την ήπια γεωπολιτική υποκρισία της ΕΕ εμφανή: η ηθική στάση έναντι της ρωσικής εισβολής συγκρούεται με την ενεργειακή εξάρτηση και τα οικονομικά συμφέροντα.
Όπως σημειώνει ο Rötters, «δεν μπορούμε να αντέξουμε άλλον έναν χρόνο συνενοχής. Πρέπει να σταματήσουμε να παρέχουμε το οξυγόνο για τα ενεργειακά κέρδη της Ρωσίας και να κλείσουμε το παραθυράκι του Γιαμάλ τώρα».
Με πληροφορίες από The Guardian
Διαβάστε επίσης:
Αυστραλία: Θα συστήσει Βασιλική Επιτροπή για την επίθεση στην παραλία Μπόνταϊ
Μινεάπολη: Ο Δήμαρχος καλεί την ICE να πάει «στο διάολο» μετά τη δολοφονία γυναίκας (βίντεο)
