Οι Ρώσοι ποτέ δεν ξέχασαν πως έχασαν μέσα από τα χέρια τους πριν 11 χρόνια τον έλεγχο της Ουκρανίας. Παρακολουθούσαν και συμβούλευαν τη διεφθαρμένη μαριονέτα τους, πρόεδρο Βίκτωρ Γιανουκόβιτς, καθώς αυτός προσπαθούσε να διατηρήσει ισορροπίες μεταξύ Μόσχας και Δύσης.
του Χρυσόστομου Λουκά
Η χώρα βρισκόταν σε έναν ιστορικό διχασμό μεταξύ φιλοδυτικών πληθυσμών στη δυτική Ουκρανία και φιλορώσων και ρωσόφωνων στα ανατολικά.
Όταν η Ρωσία έχασε το Κίεβο
Ο Γιανουκόβιτς έχοντας επιλέξει τον Νοέμβρη του 2013 την ακύρωση της συμφωνίας πρόσδεσης του Κιέβου στη Δύση, έφερε την κοινωνικοπολιτική εξέγερση στην πλατειά Μαϊντάν.
Μια εξέγερση που ως γνωστόν καθοδηγήθηκε από την αιματηρή συμμετοχή της φασιστικής Ακροδεξιάς (κόμμα Svoboda- νεοναζί του Δυτικού Τομέα) και την αμερικανική εμπλοκή των νέο-συντηρητικών της Ουάσιγκτον, με την υφυπουργό Εξωτερικών Βικτώρια Νούλαντ να κινεί παρασκηνιακά νήματα εξουσίας.
«Fuck the EU» το έλεγε, μοιράζοντας σάντουιτς στους εξεγερμένους Ουκρανούς.
Η εκατόμβη νεκρών της Μαϊντάν, πραγματικοί διαδηλωτές κόντρα στο διεφθαρμένο καθεστώς, αναμεμειγμένοι με ακροδεξιούς προβοκάτορες και αιματηρή καταστολή του καθεστώτος, οδήγησαν τελικά στην δείλη διαφυγή του Γιανουκόβιτς στην Ρωσία.
Η Ρωσία πήρε την Κριμαία διασφαλίζοντας στρατηγικά assets, και οι μάχες για τους ρωσόφωνους πληθυσμούς στα ανατολικά μόλις ξεκινούσε.
Η Μόσχα είχε χάσει πάντως τον έλεγχο της Ουκρανίας που προσανατολίζονταν προς τη Δύση, παρά τις προσφορές της για φτηνή ενέργεια και δάνεια κόντρα σε αυτά δυτικών θεσμών τύπου ΔΝΤ.
Ρωσικό τρίο απ’ το… κρύο
Σήμερα που γνωρίζουμε τη συνέχεια αυτού του δράματος, παρακολουθήσαμε την ρεβάνς των διάσημων «σκακιστών» του Κρεμλίνου στην Αλάσκα.
Εάν το 2014 η Μόσχα έχασε εντός ιστορικής έδρας της την Ουκρανία από τους νεοσυντηρητικούς της Δύσης, την Παρασκευή πήρε τη ρεβάνς σε μια άλλη Ρωσία, την αμερικανική και σίγουρα εντός έδρας των νεοσυντηρητικών των ΗΠΑ.
Πούτιν, Λαβρόφ, Ουσάκοφ, διασφάλισαν -μετασοβιετικά και μετά- Μαϊντάν- με τον κτηματομεσίτη Τραμπ, ότι τα ανατολικά της Ουκρανίας θα πρέπει να επιστρέψουν επίσημα στον έλεγχο της Ρωσίας.
Αυτό είναι το αντάλλαγμα για μια τεταμένη ειρήνη μαζί με όλες τις στρατηγικές κτήσεις της Ρωσίας στον ουκρανικό νότο, για να συμπληρωθεί το πάζλ με περισσότερα εδάφη της πάλαι ποτέ «Νοβοροσίας (Κριμαία, Χερσώνα , Ζαπορίζια, κ.ο.κ.).
Για το Κρεμλίνο η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο στην Αλάσκα.
Μένει βέβαια να κλειδώσει η παραχώρηση ουκρανικών εδαφών στη Ρωσία. Ο πρόεδρος Ζελένσκι μέσω διαρροών αντιτίθεται στις εδαφικές παραχωρήσεις ενώ επίσημα απαιτεί παρουσία της Ουκρανίας για την όποια εδαφική διαπραγμάτευση.
Σήμερα θα έχει αυτήν την ευκαιρία στον Λευκό Οίκο, πλαισιωμένος -αν όχι υποβασταζόμενος- από μια απρόθυμη «συμμαχία των προθύμων» Ευρωπαίων ηγετών.
Όποια και αν είναι η έκβαση της διαπραγμάτευσης στο ουκρανικό, ένα είναι βέβαιο. Το «fuck the EU» της Νούλαντ άλλαξε στρατόπεδο.
Ο Ρώσος ΥΠΕΞ Λαβρόφ φρόντισε να το επισημάνει φορώντας στη Αλάσκα ένα σοβιετικό φούτερ με ευδιάκριτο το… «CCCP».
