Η ιστορία της Χ. Λ., φοιτήτριας στις Σέρρες, αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις τεράστιες αδυναμίες και στρεβλώσεις της ενεργειακής αγοράς, που αφήνουν τους πολίτες εκτεθειμένους σε κυκλώματα απάτης, σε γραφειοκρατικά αδιέξοδα και σε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο που αδυνατεί να τους προστατεύσει.
Η νεαρή φοιτήτρια πέρασε τον χειμώνα περιορίζοντας τη θέρμανση στο ελάχιστο για να μπορεί να πληρώσει τους φουσκωμένους λογαριασμούς. Το καλοκαίρι επέστρεψε στην Αθήνα και ένα πρωινό του Ιουλίου βρέθηκε αντιμέτωπη με έναν εφιάλτη: διαταγή πληρωμής 3.692,37 ευρώ για κατανάλωση ρεύματος σε τρεις παροχές στην Αττική — περιοχές στις οποίες δεν έχει βρεθεί ποτέ.
Πλαστά συμβόλαια, ανύπαρκτα τηλέφωνα και πέντε «φανταστικές» παροχές
Η Χ. Λ. εμφανίζεται να έχει υπογράψει σύμβαση με πάροχο τον Ιούνιο του 2024, με πλαστά στοιχεία, σε περιοχή του Μαραθώνα. Έπειτα από επίμονες προσπάθειες, ενημερώθηκε ότι στο όνομά της υπήρχαν πέντε παροχές: τρεις ανενεργές και δύο ενεργές. Ο πάροχος διέκοψε μόνο την ανενεργή, ενώ για την ενεργή προχώρησε σε άρση εκπροσώπησης.
Από εκεί ξεκίνησε ένα γραφειοκρατικό τέλμα: για να γίνει διακοπή απαιτείται σύμβαση με νέο πάροχο και νέο αίτημα. Με απλά λόγια, η φοιτήτρια θα πρέπει να υπογράψει για ακίνητο που δεν της ανήκει, ώστε να αποσυνδεθεί από μια απάτη που έγινε ερήμην της. Το ρυθμιστικό πλαίσιο δεν της δίνει άλλη νόμιμη επιλογή.
Τοίχος και στη ΡΑΑΕΥ – Δικαστικές καθυστερήσεις έως το 2031
Αναζητώντας βοήθεια, η Χ. Λ. στράφηκε στη ΡΑΑΕΥ. Η πλατφόρμα καταγγελιών ζητά αριθμό παροχής, κάτι που στην περίπτωσή της θα ισοδυναμούσε με νομιμοποίηση της απάτης. Όσο για τη δικαστική οδό, η δίκη τοποθετείται… το 2031. Μέχρι τότε, η εταιρεία συνεχίζει να τη χρεώνει για ένα ακίνητο που δεν έχει δει ποτέ.
Ο πάροχος παραδέχθηκε πως μέσω συνεργάτη παραλήφθηκαν πλαστά συμβόλαια, επιχειρώντας να αποσείσει την ευθύνη. Η υπόθεση δεν είναι μεμονωμένη — αποτελεί κομμάτι ενός εκτεταμένου φαινομένου, που οι αρμόδιοι παρακολουθούν χωρίς ουσιαστική αντίδραση.
Κυκλώματα, ρευματοκλοπές και «στρατηγικοί» κακοπληρωτές στο απυρόβλητο
Η «Καθημερινή» αποκάλυψε δεκάδες παρόμοια περιστατικά: πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με ψεύτικες παροχές, κλεμμένους λογαριασμούς, πλαστά μισθωτήρια και χρέη χιλιάδων ευρώ για ακίνητα που δεν έχουν καμία σχέση μαζί τους.
Οι πάροχοι, σε μια ανεξέλεγκτη αγορά, βασίζονται σε δίκτυα συνεργατών με ελλιπείς ελέγχους. Οι αμοιβές των call centers φτάνουν τα 160–200 ευρώ ανά νέο πελάτη, γεγονός που δημιουργεί τεράστια κίνητρα για παρατυπίες. Όταν ο ίδιος μεσάζοντας που πληρώνεται για να φέρει πελάτες κάνει και τον έλεγχο των στοιχείων, τα περιθώρια εξαπάτησης είναι προφανή.
Την ίδια ώρα, οι καθυστερήσεις στις καταμετρήσεις, οι δυσλειτουργίες των «έξυπνων» μετρητών και η ανεκτικότητα απέναντι στους στρατηγικούς κακοπληρωτές έχουν μετατρέψει την αγορά σε πεδίο άνισης μεταχείρισης: οι συνεπείς πληρώνουν και για τους απατεώνες. Οι ρευματοκλοπές επιβαρύνουν ετησίως τους καταναλωτές με 400 εκατομμύρια ευρώ, ενώ οι κακοπληρωτές άφησαν απλήρωτα 1,6 δισ. ευρώ στο τέλος του 2024.
Ένα κράτος θεατής
Η υπόθεση αυτή φέρνει στο φως το διαχρονικό πρόβλημα της κρατικής αδυναμίας να προστατεύσει αποτελεσματικά τους πολίτες σε βασικούς τομείς.
Αντί να υπάρξουν αυστηροί μηχανισμοί ταυτοποίησης, διασταυρώσεις σε πραγματικό χρόνο και υποχρεωτική χρήση εργαλείων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, η Πολιτεία αφήνει τον πολίτη να παλεύει μόνος του σε ένα λαβύρινθο παρόχων, ΔΕΔΔΗΕ και δικαστικών διαδικασιών.
Και ενώ ο απλός καταναλωτής «κυνηγιέται» για ψεύτικες οφειλές, τα κυκλώματα εξακολουθούν να δρουν ανενόχλητα, θησαυρίζοντας εις βάρος των πολλών.
