Οι ΗΠΑ με το βλέμμα στην Κίνα, τρέχουν να επαναφέρουν την αμερικανική κυριαρχία στη θάλασσα. Αντίστοιχα η Ευρώπη δίπλα στον πόλεμο του Πούτιν, σπεύδει να αποκτήσει πιο υπολογίσιμο στρατό.
Ούτε η Μόσχα, ούτε η Κίνα όμως ενδιαφέρονται για πόλεμο με τη Δύση.
«Ιουράσιος» στόλος
Εμείς μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας, ακόμα και αν το πανίσχυρο αμερικανικό λόμπι όπλων χαϊδεύει τις φαντασιώσεις μεγαλείου του Τραμπ.
Ο χρυσός στόλος του πλανητάρχη, με τα μεγαλύτερα, πιο όμορφα, χρυσοποίκιλτα θωρηκτά, και τα συνοδευτικά μεγάλα πολεμικά πλοία, δεν πρόκειται να έρθουν.
Όχι γιατί τα αμερικανικά ναυπηγεία δεν αντέχουν ούτε για αστείο χρονοδιαγράμματα τριετίας για κατασκευή τεράστιων θωρηκτών. Όχι γιατί το εξοπλιστικό λόμπι των ΗΠΑ είναι «μανούλα» στις καθυστερήσεις παράδοσης μετά υπερκοστολογήσεων.
Κυρίως γιατί η εποχή τεράστιων, δυσκίνητων πλοίων έχει παρέλθει προ πολλού. Στρατηγοί και ναύαρχοι το λένε ανοιχτά: τόσο μεγάλα πλοία στην εποχή υπερηχητικών πυραύλων και φτηνών drones, καθίστανται απλώς «μαγνήτες βομβών».
Το πρόβλημα είναι υπαρκτό βέβαια, όταν η Κίνα διαθέτει τον μεγαλύτερο πολεμικό στόλο παγκοσμίως και λόγω Τραμπ φαντάζει πιο σταθερός σύμμαχος για πολλές χώρες σε Ασία- Αφρική και Λατινική Αμερική.
Το Πεκίνο όσο και αν περιφρουρεί όμως την πρωτοκαθεδρία στην περιοχή της Ταιβάν και των κοντινών θαλασσών, δεν έχει όρεξη ευρύτερης αντιπαράθεσης στη θάλασσα με τις ΗΠΑ.
Εάν το ήθελε, θα είχε αντιδράσει στην εκδίωξη του κινεζικού ελέγχου σε λιμάνια στον στρατηγικό Παναμά και βέβαια θα είχε ήδη προστρέξει σε στήριξη του Μαδούρο στη Βενεζουέλα, το πετρέλαιο της οποίας αγοράζει.
Αλλαγή αφηγήματος;
Την ίδια ώρα, Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία σπεύδουν να προσελκύσουν δεκάδες χιλιάδες νέους στις ένοπλες δυνάμεις.
Η απειλή γνωστή και εκπεφρασμένη χωρίς ιδιαίτερο μέτρο: η Ρωσία ετοιμάζεται να επιτεθεί στην Ευρώπη μετά την Ουκρανία.
Μετά τον σάλο των συντονισμένων(;) δηλώσεων ευρωπαίων υπουργών αμύνης πως πρέπει να αποδεχτούμε φέρετρα με ευρωπαϊκή σημαία, οι υπολογίσιμες ευρωπαϊκές χώρες στρέφονται σε πιο επαγγελματική προσέγγιση νέων, προσφέροντάς τους εκμάθηση δεξιοτήτων, οικονομικά κίνητρα και διάλειμμα από σπουδές, για ένα πέρασμα από τον στρατό.
Έχει λογική η ενίσχυση των αδύναμων ευρωπαϊκών στρατών εφόσον ο Τραμπ τινάζει στον αέρα το μεταπολεμικό κονσέσους προστασίας της Ευρώπης από ΗΠΑ.
Το αφήγημα του ρωσικού μπαμπούλα όμως σύντομα θα δοκιμαστεί.
Διότι το Κίεβο -και με ευρωπαϊκό συντονισμό- ετοιμάζεται για συνθηκολόγηση αμέσου τερματισμού του πολέμου και η Ρωσία αποδέχεται νομική δέσμευση μη-επίθεσης στην Ευρώπη -που χρειάζεται άλλωστε για τις εμπορικές-γεωπολιτικές ισορροπίες.
Διαβάστε επίσης:
Επικοινωνία Τραμπ-Πούτιν πριν τη συνάντηση με τον Ζελένσκι – Live η συνάντηση (βίντεο)
Σομαλία: Η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από τον Nετανιάχου συνιστά παραβίαση κυριαρχίας
Διαδηλώσεις και συμπλοκές σε διαφορετικές πόλεις της Συρίας
