Η συζήτηση για την συνταγματική αναθεώρηση δεν είναι μία τυχαία συζήτηση όπως δεν είναι τυχαίος και ο χρόνος που έρχεται ειδικά όσον αφορά στην συνταγματοποίηση του δημόσιου χρέους.
Το 2026 είναι προεκλογική χρονιά που σημαίνει πρακτικά πως είναι μία χρονιά προετοιμασίας για την επόμενη ημέρα, είτε αυτή η επόμενη ημέρα θα φέρει έναν νέο πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου όπως προσδοκά η αντιπολίτευση. Είτε όπως προσδοκά το Μοσχάτο, θα φέρει μία νέα κυβέρνηση που θα εφαρμόσει την ίδια πολιτική με τον ίδιο πρωθυπουργό.
Σε κάθε περίπτωση, η επόμενη κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει χρήματα προκειμένου να αμβλύνει τις ανισότητες που έχουν δημιουργηθεί από την ακρίβεια και την υπερφορολόγηση, είτε να οχυρωθεί πίσω από αυστηρούς κανόνες οικονομικής πολιτικής. Ένας τέτοιος συνταγματικό κανόνας μάλιστα, θα αποτελούσε μία άριστη θωράκιση.
Ναρκοθέτηση προοδευτικών πολιτικών
Έτσι, οι αλλαγές του προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την αναθεώρηση του συντάγματος, μπορούν να ιδωθούν μέσα από ένα διπλό πρίσμα. Αυτό της σταθερότητας όπως την περιγράφει η κυβέρνηση ή στο αντίποδα, της ναρκοθέτησης του έργου μίας προοδευτικής κυβέρνησης που θέλει να κάνει ουσιώδεις αλλαγές στην οικονομική και κοινωνική πολιτική όπως υποστηρίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ που δηλώνει, διά του Νίκου Παππά, έτοιμος για μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση.
Ισχυρό εργαλείο σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί και το λεγόμενο «φρένο χρέους». «…η κυβέρνηση της Ν.Δ. προτείνει να συνταγματοποιηθεί η «δημοσιονομική ισορροπία», δηλαδή να δεσμευτούν και οι επόμενες κυβερνήσεις σε μια ξεπερασμένη από τα πράγματα και τις τελευταίες εξελίξεις αντίληψη» σημειώνει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Παππάς σημειώνοντας μάλιστα πως έτσι: «ο κορμός της οικονομικής πολιτικής, ο προϋπολογισμός, δεν είναι αντικείμενο δημοκρατικών επιλογών, αλλά πρέπει να μετατραπεί σε μόνιμο εργαλείο λιτότητας.»
Το γερμανικό φρένο χρέους
Μάλιστα, από τον ΣΥΡΙΖΑ υπενθυμίζουν πως ακόμα και το περιβόητο «γερμανικό φρένο χρέους», η υποχρέωση δηλαδή για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και οι δημοσιονομικές προσαρμογές καταργήθηκαν την άνοιξη του 2025, διότι αποτελούσαν έναν στενό κορσέ στην δυνατότητα ανάπτυξης οικονομικής πολιτικής.
Είναι γεγονός πως η Γερμανία αποφάσισε την κατάργηση της σχετικής ρύθμισης στην πράξη διότι δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των εξοπλιστικών δαπανών στις οποίες έπρεπε να προχωρήσει, στην ενεργειακή κρίση εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά και στις δημόσιες επενδύσεις που είναι αναγκαίες εξαιτίας της κλιματικής κρίσης.
Μετωπική επίθεση ΣΥΡΙΖΑ
Η παραδοξότητα της πρότασης Μητσοτάκη, λέει ο Νίκος Παππάς, είναι πως αυτά έρχονται στο τραπέζι της συζήτησης σε μία εποχή που το γεωπολιτικό πεδίο είναι εξαιρετικά ρευστό και οι χώρες θα πρέπει να έχουν όσο το δυνατόν περισσότερα εργαλεία αντιμετώπισης κρίσεων που είναι όλο και συχνότερες και μάλιστα σε μία περίοδο που τα πλεονάσματα της ελληνικής οικονομίας είναι πολύ υψηλά.
Αντ’ αυτού, εφόσον περάσει η πρόταση Μητσοτάκη, η χώρα μπαίνει σε ένα μόνιμο μνημόνιο με οικονομικές επιλογές που θα θυμίζουν τις δημοσιονομικές προσαρμογές που επιβάλλονταν στην χώρα μας την περίοδο των μνημονίων, αλλά αυτή την φορά ως ηθικολογική εμμονή που καταστρέφει την ζήτηση και των ανάπτυξη, όπως σημείωνε τότε, ο Paul Krugman, χαρακτηρίζοντας το γερμανικό φρένο χρέους ως το «μαύρο μηδενικό».
Διαβάστε επίσης
ΠΑΣΟΚ: Ως πίεση στη Χαριλάου Τρικούπη βλέπουν την πρόταση ΝΔ για αναθεώρηση του Συντάγματος
Συνταγματική Αναθεώρηση: γνωρίζει κανείς γιατί συζητάμε!
Ευάγγελος Βενιζέλος: Γιατί ο σεβασμός του Συντάγματος προηγείται της αναθεώρησής του
