Με σφοδρή και φορτισμένη ρητορική, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και η Νέα Αριστερά παρεμβαίνουν δημόσια, καταγγέλλοντας τη δήλωση του πρωθυπουργού για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα ως επικίνδυνη τομή στην ελληνική εξωτερική πολιτική. Τα δύο κόμματα συγκλίνουν σε μια κεντρική αιχμή: η αποδοχή, έστω και σιωπηρή ενεργειών εκτός διεθνούς δικαίου υπονομεύει θεμελιώδεις αρχές που η Ελλάδα οφείλει να υπερασπίζεται, ιδίως σε μια περίοδο οξυμένων γεωπολιτικών εντάσεων.
ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: υποκρισία, κίνδυνος και λάθος μήνυμα
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ χαρακτηρίζει τη δήλωση του πρωθυπουργού «αδιανόητη», τονίζοντας ότι η διεθνής νομιμότητα δεν είναι ζήτημα συγκυρίας αλλά καθολική υποχρέωση. Η Ελλάδα, υπογραμμίζεται, δεν έχει την πολυτέλεια της επιλεκτικής ευαισθησίας.
«Όσοι χαϊδεύουν τον Ντόναλντ Τραμπ και σχετικοποιούν την εισβολή στη Βενεζουέλα δεν είναι απλώς πολιτικά κυνικοί. Είναι επικίνδυνοι».
Η ανακοίνωση συνδέει ευθέως τη λογική του «δικαίου του ισχυρού» με τις απειλές που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στην περιοχή. Όταν το διεθνές δίκαιο υποκαθίσταται από ωμή ισχύ, παραβιάζονται δικαιώματα χωρών και λαών και, ταυτόχρονα, νομιμοποιείται η επιθετικότητα τρίτων.
«Είναι ακριβώς αυτή η λογική που τροφοδοτεί και δικαιολογεί την επιθετικότητα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο».
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιμένει ότι η υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου δεν μπορεί να είναι «α λα καρτ». Ιδίως για μια χώρα που επικαλείται το διεθνές δίκαιο ως ασπίδα ασφάλειας, η στάση αρχών δεν είναι επιλογή, αλλά στρατηγική αναγκαιότητα.
Νέα Αριστερά: θεσμική οπισθοχώρηση και κανονικοποίηση της αυθαιρεσίας
Η Νέα Αριστερά εκτιμά, ότι η τοποθέτηση του πρωθυπουργού συνιστά ιστορική ολίσθηση: για πρώτη φορά, όπως σημειώνει, η Ελλάδα εμφανίζεται να αποδέχεται απροκάλυπτα ότι η «πολιτική σκοπιμότητα» μπορεί να υπερισχύει της διεθνούς νομιμότητας. Η αποστροφή πως «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών» ερμηνεύεται ως έμμεση νομιμοποίηση της χρήσης βίας και της ανατροπής κυβερνήσεων εκτός κάθε πλαισίου διεθνούς δικαίου.
«Δεν υπάρχει κανένα άλλοθι για πραξικοπηματικές λογικές, στρατιωτικές επεμβάσεις ή ανάληψη της εξουσίας ερήμην των λαών. Η Δημοκρατία δεν επιβάλλεται έξωθεν, ούτε με δηλώσεις ανοχής στη διεθνή αυθαιρεσία, ούτε με όπλα».
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο θεσμικό παράδοξο: η Ελλάδα, ενώ συμμετέχει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ως μη μόνιμο μέλος, αποφεύγει να υπερασπιστεί ρητά τις αρχές του Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Η επίκληση του «συντονισμού» με εταίρους δεν αίρει, κατά τη Νέα Αριστερά, την ουσία: την πολιτική αποδοχή ενεργειών χωρίς νομική βάση.
«Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη και δεν υπάρχει δημοκρατική διεθνής τάξη χωρίς σεβασμό στη διεθνή νομιμότητα».
