Ο κ. Κώστας Θεοφίλου, ο κτηνοτρόφος από το Μικρό Μοναστήρι Θεσσαλονίκης, βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες αντιμέτωπος με μια δοκιμασία που ξεπέρασε τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Η έντονη συναισθηματική πίεση από την επικείμενη απώλεια του κοπαδιού του οδήγησε σε κατάρρευση και διακομιδή του στο νοσοκομείο Γιαννιτσών με συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου. Παρά την τραγικότητα των στιγμών, η υγεία του σταθεροποιήθηκε και έλαβε εξιτήριο , όμως το πλήγμα που δέχθηκε παραμένει βαθιά χαραγμένο.
Πίσω από αυτή τη δραματική εξέλιξη κρύβεται μια ιστορία που συγκίνησε ολόκληρη τη χώρα. Ο κ. Κώστας, φύλακας της ιστορικής φυλής προβάτων του Ρουμλουκιού, επί δεκαετίες, κλήθηκε να αποχαιρετήσει τα 450 ζώα του που θανατώνονται λόγω ευλογιάς. Το κοπάδι του, καρπός μόχθου και παράδοσης, έμελλε να χαθεί μέσα σε λίγες ώρες, αφήνοντας πίσω του μια οικογένεια συντετριμμένη.
«Όταν μας ήρθε το μαντάτο, μάζεψα την οικογένεια στο τραπέζι και είπα ότι ό,τι κι αν γίνει, θα το δεχθούμε γιατί έρχεται από τον Θεό. Αν μας τα πάρει το κράτος, είναι το θέλημα του Θεού. Όσο υπάρχουν τα δικά μου τα πρόβατα στη ζωή, οι υπόλοιποι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να απελευθερωθούν από την ευλογιά**», λέει ο ίδιος, με μια αξιοπρέπεια που συνθλίβεται υπό το βάρος του πόνου.
Μόλις η οικογένεια ενημερώθηκε για την εντολή θανάτωσης, εκτυλίχθηκαν σπαρακτικές σκηνές. Η σύζυγος και οι τρεις κόρες του μπήκαν στη στάνη και άρχισαν να αποχαιρετούν ένα ένα τα πρόβατα, σαν να αποχωρίζονταν μέλη της ίδιας τους της οικογένειας. Δάκρυα, λυγμοί και μια σιωπή που έσβηνε μόνο από τα βελάσματα των ζώων που δεν κατανοούσαν την τραγικότητα της στιγμής.
«Πεθαίνουμε κάθε μέρα… κάθε δευτερόλεπτο πεθαίνουμε. Ακούμε αυτοκίνητο και τρέμουμε, ακούμε το τηλέφωνο και τρέμουμε γιατί θα τα πάρουν όλα. Κάθε μέρα τα ταΐζουμε σαν να είναι η τελευταία φορά», λέει η σύζυγος, αποτυπώνοντας την αγωνία μιας οικογένειας που βλέπει τον κόσμο της να γκρεμίζεται.
Μπροστά σε αυτή την αβάσταχτη πραγματικότητα, ο κ. Κώστας δηλώνει πως σκέφτεται να φύγει στο εξωτερικό μαζί με την οικογένειά του. «Οι συνθήκες δεν μας επιτρέπουν πια να μείνουμε στην Ελλάδα» αναφέρει, με φωνή που μαρτυρά εξάντληση, πίκρα και βαθιά απογοήτευση.
Και όσο εκείνος προσπαθεί να σταθεί ξανά στα πόδια του μετά την περιπέτεια της υγείας του, η απώλεια του κοπαδιού του της ιστορίας, της μνήμης και του βίου του εξακολουθεί να βαραίνει σαν πέτρα πάνω στην ψυχή του.
Διαβάστε επίσης:
Aποτροπιασμός στην Τουρκία: Μαθητές με αυτισμό δεμένοι στα θρανία (βίντεο)
Δεικτικός Σαμαράς: Aυτοί που βρίσκονται στα μπλόκα δεν κερδίζουν κάθε τόσο το τζόκερ
Χανιά: Κανονικά λειτουργεί το αεροδρόμιο – Ανοιγοκλείνει του Ηρακλείου
