- Του Βαγγέλη Παπαδημητρίου
Προσπαθείτε να υπονομεύσετε τη συμμαχία με το Ισραήλ υπέρ της Τουρκίας», τόνισε ο κ. Φλωριδης χαρακτηρίζοντας «γελοίες και περιθωριακές ομάδες» εκείνους που εμποδίζουν την άφιξη τουριστών από το Ισραήλ. Η αντίδραση ήταν σφοδρότατη και σε υψηλούς τόνους. Ο Σωκρατης Φάμελος χαρακτήρισε τον υπουργό Δικαιοσύνης «όνειδος για τη Δημοκρατία» που «χρέωσε στην αντιπολίτευση και στα κόμματα της έλλειμα πατριωτισμού και υποστήριξης των εθνικών θεμάτων». Ο κ. Μάντζος από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ ζήτησε την παραίτηση του ενώ το ΚΚΕ τον χαρακτήρισε «Νετανιάχου».
Και αν όλα αυτά αποτελούσαν μια κοινοβουλευτική σκληρή αντιπαράθεση όλα θα είχαν την εξήγηση τους. Η αντιπολίτευση, όμως, δείχνει πως σηκώνει τους τόνους, για το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής καθώς σε κάθε ευκαιρία εντός ή εκτός κοινοβουλίου, ξιφουλκεί για την…επόμενη ημέρα.
Η προσοχή όλων είναι στραμμένη στη μετά-ΔΕΘ περίοδο. Δηλαδή στο ερχόμενο προεκλογικό έτος. Ειδικά της αντιπολίτευσης που εν μέσω θέρους βρίσκεται σε ανάμενα κάρβουνα. Η στάση σκληραίνει και διαμορφώνει και εσωκομματικές ισορροπίες. Τα ψηφοδέλτια αργά αλλά σταδιακά προετοιμάζονται και τα πρόσωπα λαμβάνουν τις θέσεις τους. Και κυρίως προεκλογικώς.
Όλο και περισσότερο το τελευταίο χρονικό διάστημα, ένας πιο προσεκτικός παρατηρητής αντιλαμβάνεται τη στροφή της αντιπολίτευσης στο σκληρό ροκ. Λίγο πριν την διακοπή των εργασιών της βουλής για το καλοκαίρι, οι τόνοι έχουν ανεβεί και όχι ανεξήγητα. Ο στόχος δεν είναι ο κάθε υπουργός κάθε φορά- ο Φλωρίδης, τώρα, ο Βορίδης χτες και αύριο ο Πιερακακης-αλλά ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Δηλαδή το πρόσωπο της κυβέρνησης που θα ηγηθεί του κόμματος της ΝΔ στις επερχόμενες εκλογές. Η απαξίωση της εικόνας του Κυριάκου Μητσοτάκη, η βάση για την εκλογική ήττα της ΝΔ. Και κατ’ επέκταση την αρνητική δυναμική που θα αναπτυχθεί εντός και εκτός της κυβερνώσας παρατάξεως.
Οι σφοδρές διαμάχες εντός και εκτός βουλής είναι για τη συγκεκριμένη περίοδο, μια ουσιαστικά προετοιμασία το τι θα ακολουθήσει. Η πολιτική αφαίμαξη των ψηφοφόρων της ΝΔ ειδικά από τον κεντρώο χώρο, δεν εδράζεται στην αποδυνάμωση των προσώπων των υπουργών αλλά στην σταδιακή κατάρριψη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και αυτό δείχνει πως από τη ΔΕΘ και μετά θα είναι η αιχμή του δόρατος για την κεντροαριστερά.
