Αν το 2025 ήταν η χρονιά που η Ελλάδα μπήκε σοβαρά στο παιχνίδι της εξαγωγής ροών, τότε το 2027–2028 είναι το χρονικό παράθυρο που θα ξαναμοιράσει τις καρέκλες στα Βαλκάνια. Ο λόγος: έρχονται ταυτόχρονα (α) νέο βαλκανικό αέριο από Μαύρη Θάλασσα, (β) νέα/επιπλέον δυνατότητα στον TAP, και (γ) ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο που στοχεύει σε φινάλε ρωσικών εισαγωγών – άρα πιέζει και τις τελευταίες διαδρομές όπως το TurkStream.
Neptun Deep: η Ρουμανία πάει για “game changer”
Το Neptun Deep έχει ήδη ξεκινήσει drilling (Μάρτιος 2025) και το project παραμένει on track για παραγωγή το 2027, σύμφωνα με Reuters.
Σε νεότερο Reuters (Δεκ. 2025) αναφέρεται ότι το project αναμένεται να διπλασιάσει την παραγωγή φυσικού αερίου της Ρουμανίας έως το 2027 και να την κάνει τον μεγαλύτερο παραγωγό αερίου στην ΕΕ.
Η ίδια η OMV Petrom επαναβεβαιώνει (press release 10/12/2025) “first gas in 2027”.
Τι σημαίνει πρακτικά; Ένα κομμάτι των Βαλκανίων που σήμερα “διψά” για LNG/εισαγωγές, θα έχει δίπλα του εγχώριο βαλκανικό μόριο. Αυτό δεν ακυρώνει το LNG της Ελλάδας – αλλά αλλάζει το bargaining: τιμές, συμβόλαια, διάρκεια.
TAP: σημασία δεν έχει μόνο το αέριο, αλλά η χωρητικότητα από το 2026
Ο TAP ενεργοποιεί το πρώτο επίπεδο επέκτασης και θα διαθέσει 1,2 bcm/έτος incremental capacity μέσω μακροπρόθεσμων συμβολαίων από το 2026.
Τα έργα επέκτασης συνδέονται και με νέο 15 MW compressor unit στο Kipoi (ελληνοτουρκικά σύνορα) και υπάρχουν σχετικές αναφορές ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν εντός χρονοδιαγράμματος.
Άρα: καθώς πλησιάζουμε 2026–27, ο TAP δεν είναι “σταθερά ίδιος”. Γίνεται πιο “ευέλικτος” στο παιχνίδι χωρητικότητας.
TurkStream: ο «τελευταίος σωλήνας» ρωσικού αερίου προς την ΕΕ και το νέο πλαίσιο
Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι ροές μέσω TurkStream παραμένουν σημαντικές: Reuters υπολογίζει ότι οι συνολικές ρωσικές προμήθειες προς Ευρώπη μέσω TurkStream ήταν 16,3 bcm στο 11μηνο 2025 (από 15,2 bcm στο 11μηνο 2024).
Στην πολιτική διάσταση, η Τουρκία εμφανίζεται να “κουμπώνει” τον ρόλο της ως εγγυητής/κόμβος για ροές προς χώρες όπως η Ουγγαρία.
Εδώ όμως μπαίνει ο μεγάλος επιταχυντής: η ΕΕ κινείται θεσμικά προς σταδιακή απαγόρευση ρωσικού LNG έως τέλος 2026 και pipeline gas έως Σεπτέμβριο 2027, με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να έχει ήδη εγκρίνει τη γραμμή και το Συμβούλιο (REPowerEU) να έχει θέση διαπραγμάτευσης.
Αν αυτό περάσει πλήρως, το TurkStream γίνεται όχι απλώς “αγωγός”, αλλά πεδίο πολιτικής σύγκρουσης/παρακάμψεων/εξαιρέσεων.
Τι σημαίνει για Ελλάδα και ειδικά Βόρεια Ελλάδα
- Ανταγωνισμός “μόριο vs μόριο”: όταν μπει ρουμανικό αέριο, θα χτυπήσει τιμές/συμβόλαια σε Βαλκάνια. Η Ελλάδα πρέπει να παίζει με ευελιξία LNG + διαδρομές (Vertical Corridor), όχι μόνο με αφηγήματα.
- TAP ως μοχλός 2026–27: η πρόσθετη χωρητικότητα κάνει την περιοχή πιο “ρευστή” – άρα οι κόμβοι στη Βόρεια Ελλάδα (διασυνδέσεις/exit) κερδίζουν αξία.
- TurkStream ως ρίσκο/ευκαιρία: όσο πλησιάζουμε σε ευρωπαϊκό τέλος ρωσικών εισαγωγών, οι χώρες που “μένουν πάνω” σε TurkStream θα ψάχνουν εναλλακτικά κανάλια. Εκεί η Βόρεια Ελλάδα μπορεί να γίνει “κανουλάκι ασφαλείας” – αν υπάρχει χωρητικότητα, συμβόλαια και υποδομή.
Τimeline
- 2026: TAP διαθέτει incremental capacity από το πρώτο επίπεδο επέκτασης.
- 2027: Neptun Deep → first gas / εκτόξευση ρουμανικής παραγωγής.
- Σεπ. 2027: EU στόχος για stop ρωσικού pipeline gas (υπό οριστικοποίηση).
- 2028: ευρύτερη πολιτική κατεύθυνση πλήρους απεξάρτησης (ανάλογα με τελικό κείμενο/εξαιρέσεις).
Διαβάστε επίσης
Η κληρονομιά του 2025 και οι προκλήσεις του 2026 για το Κλίμα και την Ενέργεια
Κίμπερλι Γκιλφόιλ: «Η Ελλάδα αναδεικνύεται σε ενεργειακό κόμβο»
Οι υπουργοί Ενέργειας της ΕΕ συζητούν την πλήρη απαγόρευση εισαγωγών αερίου από τη Ρωσία
