Αν και έχουν περάσει πάνω από 15 χρόνια από την αρχή της κρίσης που ξέσπασε στην Ελλάδα το 2009, η ελληνική οικονομία όχι μόνο δεν έχει επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα αλλά ακόμα υπολείπεται τόσο στους μισθούς όσο και στην αγοραστική δύναμή.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό να σκεφτεί κανείς ότι εν έτη 2025 ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι χαμηλότερος ακόμα από το 2009 όχι μόνο σε όρους αγοραστικής δύναμης αλλά ονομαστικά.
Πιο συγκεκριμένα, όπως καταγράφει ο ΟΟΣΑ, ο μέσος μισθός σήμερα κινείται στα επίπεδα των 1050 ευρώ όταν το 2009 ήταν στα 1.120 δηλαδή 6,5% χαμηλότερα, ενώ αν συνυπολογίσουμε και τον πληθωρισμό η μείωση είναι μεγαλύτερη από 15%.
Για να γίνει πιο κατανοητό το μέγεθος της ζημιάς που έχει πάθει ο μέσος εργαζόμενος αρκεί να σκεφτούμε ότι αν για παράδειγμα κάποιος το 2009 ήταν 25 χρονών εργαζόμενος που μόλις είχε τελειώσει σπουδές και στρατό, έπαιρνε 70 ευρώ περισσότερα από σήμερα που είναι 41 και το πιθανότερο είναι παντρεμένος και έχει και παιδιά.
Δηλαδή έχασε την κατά τεκμήριο πιο δημιουργική και αποδοτική επαγγελματικά και προσωπικά περίοδο της ζωής του, χωρίς να έχει καταφέρει ακόμα να φτάσει τα χρήματα που έπαιρνε όταν ζούσε με τους γονείς του και είχε μηδενικές υποχρεώσεις.
Παράλληλα ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί ονομαστικά, από 740 ευρώ το 2009 σε 830 ευρώ σήμερα, αλλά σύμφωνα με τα στοιχεία η πραγματική του αξία σε όρους 2009 φτάνει σε μόλις 610–630 ευρώ χάνοντας και σε αυτή την περίπτωση περίπου το 20% της αγοραστικής του δύναμης.
Και όλα αυτά τη στιγμή που το κόστος σε πολύ βασικά προϊόντα όπως ενοίκια, ένα σουβλάκι, η αγορά αυτοκινήτου, η βενζίνη, το πετρέλαιο θέρμανσης έχουν σχεδόν διπλασιαστεί από τότε.
Ενδεικτικά από το 2009 έως σήμερα, σύμφωνα με τη Eurostat, γάλα, τυρί και αυγά είναι 42% ακριβότερα, η ζάχαρη 80%, το κρέας 38%, τα ζυμαρικά 55%, ενώ το λάδι έχει εκτοξευθεί στο 120%. Επιπλέον το ρεύμα κοστίζει 78% περισσότερο σε σχέση με το 2009.
Ένα άλλο απογοητευτικό στατιστικό είναι ότι έχει μεγαλώσει δραματικά και η απόκλιση της αγοραστικής μας δύναμης σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με το 2009. Σήμερα βρίσκεται 28% κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, όταν το 2009 η απόσταση ήταν μόλις 7%–8%.
Επίσης η πτώση άνω του 20% στην πραγματική αγοραστική δύναμη των ελληνικών νοικοκυριών στα τελευταία 15 χρόνια είναι με διαφορά η μεγαλύτερη σε επίπεδο Ευρωζώνης.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν ότι Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά κινδύνου φτώχειας (27,6%) και υλικής αποστέρησης (13%), όταν τα αντίστοιχα ποσοστά το 2009 ήταν 20% και 7%.
Έτσι λοιπόν παρά τους αναπτυξιακούς ρυθμούς που παρουσιάζει το ΑΕΠ εδώ και αρκετά χρόνια είναι εμφανές ότι η ανάπτυξη αυτή μόνο ισομερώς δεν κατανέμεται στην κοινωνία, με τους εργαζόμενους και τους μικρομεσαίους επαγγελματίες , όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία να είναι αυτοί που λαμβάνουν το μικρότερο κομμάτι της πίτας .
Διαβάστε ακόμα
Γιατί οι τράπεζες αγοράζουν ξανά τις ασφαλιστικές που… πούλησαν στην κρίση
Η νίκη επί της ακροδεξιάς περνά μέσα από την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης
