Αποσβολωμένοι οι Έλληνες παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες τους απίθανους διαλόγους μεταξύ των εμπλεκομένων στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Γράφει ο Γιώργος Καλούμενος
Με πόση άνεση και χωρίς καμία συστολή άνθρωποι που υποτίθεται είχαν την ευθύνη να διαχειριστούν τεράστια κοινοτικά κονδύλια προς το συμφέρον του ελληνικού λαού μοίραζαν αφειδώς, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ακόμα και εκατομμύρια σε λίγους «δικούς τους» μέσω ενός δημόσιου οργανισμού, απλά δηλώνοντας βοσκοτόπια και ζώα που κυριολεκτικά… δεν υπήρχαν.
Και ήταν τέτοια η αλαζονεία τους που πίστευαν ότι δεν θα πιαστούν ποτέ παρά τον παραλογισμό που είχε δημιουργηθεί με το 75% των επιδοτήσεων όλης της Ελλάδας να κατευθύνεται αποκλειστικά στην…Κρήτη και τον αριθμό των ζώων να εκτοξεύεται τα τελευταία χρόνια σε τέτοια αστρονομικά επίπεδα που έκαναν τους επιστήμονες του αγροτικού τομέα να σηκώσουν «τα χέρια ψηλά» μην μπορώντας να εξηγήσουν το φαινόμενο.
Κι όλα αυτά τα εκατομμύρια πήγαιναν άκοπα στις τσέπες κάποιων «συμπολιτών» μας τη στιγμή που ο μέσος Έλληνας «κατρακυλάει» βάσει όλων των οικονομικών μελετών και μετρήσεων όλο και περισσότερο στις χειρότερες θέσεις πανευρωπαϊκά σε ότι αφορά την ακρίβεια και το διαθέσιμο εισόδημα. Όταν οι μισθοί και οι συντάξεις όχι μόνο παραμένουν στην πραγματικότητα «παγωμένοι» αλλά εξανεμίζονται όλο και νωρίτερα μέσα στο μήνα φέρνοντας σε απόγνωση τα νοικοκυριά.
Με τους πάγιους λογαριασμούς και τα βασικά τρόφιμα να αυξάνονται γεωμετρικά τα τελευταία χρόνια μήνα με το μήνα.
Με τους δημόσιους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους να έχουν απωλέσει δώρα και επιδόματα αδείας εδώ και πάνω από μία δεκαετία και να ακούνε συνεχώς ότι αποκλείεται να τα ξαναδούν καθώς «η άσκηση δεν βγαίνει».
Με τα νέα ζευγάρια να διστάζουν να κάνουν ένα παιδί όταν βλέπουν ότι τα ενοίκια ενός μέσου σπιτιού για οικογένεια έχουν φτάσει σε πάνω από 1300 ευρώ το μήνα και οι μισθοί τους μετά βίας φτάνουν τα 1000 ευρώ.
Με την ιδιωτική δαπάνη για την υγεία να αυξάνεται συνεχώς καθώς το ΕΣΥ προβλέπει όλο και λιγότερες παροχές για τους ασφαλισμένους.
Με τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πλέον να μην μπορούν να πάνε ούτε μία εβδομάδα διακοπές ούτε σε νησιά αλλά ούτε και πουθενά με τις τιμές σε καταλύματα και εστιατόρια στους ταξιδιωτικούς προορισμούς να είναι «κομμένες και ραμμένες» στα μέτρα των τουριστών.
Σε αυτή τη λίστα θα μπορούσαμε να προσθέτουμε ατελείωτα αντίστοιχα παραδείγματα αλλά δεν έχει νόημα.
Γιατί τελικά η μόνη λύση βρίσκεται στην κάλπη όποτε και αυτή αν έρθει.
