Η Τουρκία επιδιώκει εδώ και πολλές δεκαετίες να εμφανίσει τον θαλάσσιο και εναέριο χώρο του Αιγαίου αλλά και το νομικό καθεστώς των Νήσων ως περιοχή ειδικών συνθηκών που πρέπει να αντιμετωπιστεί με συμπεφωνημένες ρυθμίσεις μεταξύ των δύο «ενδιαφερομένων» κρατών κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διεθνών νομικών ρυθμίσεων.
Το πρόβλημα με την Τουρκία δεν είναι νομικό αλλά πολιτικό. Θεωρεί ότι το ευρύτερο πλαίσιο γειτονίας με την χώρα μας είναι δυσμενές για αυτήν και προς ικανοποίηση των νέων στόχων της διαμόρφωσε πολιτική αφενός αμφισβητήσεων διεθνών ρυθμίσεων που εκχωρήθηκαν στην χώρα μας αφετέρου διεκδικήσεων εις βάρος Ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Στόχος της Τουρκίας είναι να αναγκάσει την χώρα μας να αποδεχθεί τροποποίηση του υφιστάμενου και κατοχυρωμένου με διεθνείς συνθήκες και ρυθμίσεις καθεστώτος του Αιγαίου υπέρ των εκτός διεθνούς συμβατικού πλαισίου στόχων της.
Η Τουρκία, εφαρμόζοντας μία παραδοσιακή τακτική της, άφησε να διαρρεύσει, μέσω προσκείμενων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης ,την πρόθεση της να καταθέσει στην τουρκική εθνοσυνέλευση σχέδιο Νόμου που παραχωρούσε στον Πρόεδρο Ερντογάν την αρμοδιότητα να ρυθμίζει θέματα που αφορούν τις Τουρκικές θαλάσσιες ζώνες.
Νόμος για τα χωρικά τουρκικά ύδατα και τις θαλάσσιες ζώνες υπήρχε από το 1964 ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον ισχύοντα νόμο του 1982 που αποτελείται από οκτώ άρθρα .Στο πρώτο του άρθρο αναφέρει ότι «τα τουρκικά χωρικά ύδατα αποτελούν μέρος της τουρκικής επικράτειας και το εύρος τους ορίζεται στα έξη ναυτικά μίλια και δίνεται εξουσιοδότηση στον Πρόεδρο να τα επεκτείνει πέραν των έξη ναυτικών μιλίων σε συγκεκριμένες θάλασσες λαμβάνοντας υπόψη ειδικές συνθήκες και την αρχή της ευθυδικίας. Στο δεύτερο άρθρο ορίζεται ότι η οριοθέτηση χωρικών υδάτων με γειτονικά ή αντικείμενα κράτη γίνεται με συμφωνία, βάσει των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της περιοχής και της αρχής της ευθυδικίας.
Από τις διαρροές των ΜΜΕ το κείμενο του νέου σχεδίου Νόμου που αποτελείται από δέκα τέσσερα άρθρα πέραν των δύο ανωτέρω ρυθμίσεων, κωδικοποιεί τις νεότερες τουρκικές θέσεις που αφορούν την ανακήρυξη και άσκηση δικαιωμάτων στην υφαλοκρηπίδα και στην αποκλειστική οικονομική ζώνη και προβλέπει ότι οι οικονομικές ,επιστημονικές και περιβαλλοντικές δραστηριότητες στις περιοχές που η Τουρκία θεωρεί ότι υπάγονται στην δικαιοδοσία της θα απαιτούν τουρκική άδεια ή συναίνεση. Τουτέστιν, εντάσσει στο τουρκικό δίκαιο τις βασικές διεκδικήσεις της αποκαλούμενης «Γαλάζιας πατρίδας» που, κατά την τουρκική επιχειρηματολογία, τα Ελληνικά νησιά στερούνται υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και επί πλέον θα μπορεί να επιβάλλει απαγορεύσεις στην Ελληνική πλευρά, στα θέματα όπως αλιείας, ενεργειακών δραστηριοτήτων ,περιβαλλοντικών ζωνών και επιστημονικών ερευνών, στοχεύοντας στην συνδιαχείριση του Αιγαίου και τον εγκλωβισμό των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου στον έλεγχο της Τουρκίας.
Ο Νόμος αυτός, ως έχει σήμερα, αποτελεί μεν μέρος του εσωτερικού τουρκικού δικαίου αλλά έχει βαρύτατη επίδραση στο διεθνές καθεστώς που διέπει το Αιγαίο και συνακόλουθα επηρεάζει τις διεθνείς και διμερείς σχέσεις των δύο κρατών.
Η χώρα μας, πριν επισημοποιηθεί το σχέδιο αυτό του τουρκικού νόμου, θα πρέπει άμεσα να καθορίσει γραμμές βάσης για την χάραξη θαλασσίων ζωνών. Να ενημερώσει εγγράφως την τουρκική κυβέρνηση ότι σε περίπτωση ψήφισης του σχεδίου αυτού, ως έχει σήμερον, διακόπτεται ο πολιτικός ,οικονομικός και στρατιωτικός διάλογος με την Τουρκία. Να ασκήσει άμεσα, ενεργητική πολιτική στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς όπως του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO ), του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας ( ICAO ), στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ( OHE ) ,στην Ατλαντική Συμμαχία (NATO ) και, να κηρύξει, ως έχει διεθνές δικαίωμα ,αποκλειστική οικονομική ζώνη στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο , η οριοθέτηση της οποίας θα καθοριστεί βάσει του Δικαίου της Θάλασσας.
