Όλες τις διεθνείς εξελίξεις σχολίασε ο Νικόλας Βουλέλης, πρώην διευθυντής της Εφημερίδας των Συντακτών και άλλοτε διευθυντής σύνταξης του ΑΠΕ, μιλώντας στο Press Point του Nonpapers.gr και τον Πάνο Χαρίτο.
Μιλώντας για τα νέα μπλοκ δυνάμεων που αναδύονται παγκοσμίως τόνισε: «Τα μπλοκ που υπήρχαν δεν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν και εκείνα που μερικοί φαντάζονται. Κάποιοι που έχουν μείνει στον διπολισμό, νομίζουν ότι η σημερινή Ρωσία, πήρε τη θέση της ΕΣΣΔ, το οποίο είναι τέραστιο λάθος. Η σημερινή Ρωσία είναι μια κανονική ιμπεριαλιστική δύναμη. Κι αυτό που κάνει στην Ουκρανία είναι αυτό που κάνει η Αμερική στη Βενεζουέλα. Αυτό που βοηθά το Ισραήλ να κάνει στη Μέση Ανατολή.
Έχουμε έναν κόσμο σε πλήρη ανατροπή και σε πλήρη αναδιαμόρφωση. Μεγάλες, μεσαίες, μικρές δυνάμεις. Δεν υπάρχουν μπλοκ. Αυτοί που φαντάζονται ότι αυτή τη στιγμή διαμορφώνεται ένα μπλοκ με τη Ρωσία, την Κίνα και από την άλλη πλευρά είναι μια ενιαία Δύση, είναι μεγάλο λάθος και αυτό φάνηκε. Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί ή ό,τι τον σώζει».
Σχολιάζοντας την τακτική του Ισραήλ στα παλαιστινιακά εδάφη, ο Νικόλας Βουλέλης τόνισε: «Η ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ, ο Νετανιάχου με όλα αυτά τα κόμματα, που θέλουν την πλήρη προσάρτηση της δυτικής όχθης του Ιορδάνη στο Ισραήλ, αυτό που κάνουν σιωπηρώς είναι κάθε μέρα να τρώνε κι άλλη γη παλαιστινιακή. Διώχνουν με τη βια, με εκβιασμούς, μετα όπλα, με βανιστήρια και την παίρνουν για να φτιάξουν καινούργιους ισραηλινούς οικισμούς.
Στη Γάζα έχουμε μείνει σ’ αυτό το συμβούλιο ειρήνης, που είναι ανέκδοτο, ουσιαστικά δεν αναφέρονται πια στη Γάζα. Ο Τραμπ ουσιαστικά θέλει να κάνει έναν ΟΗΕ δικό του και όποιος θα δίνει και πολλά λεφτά θα έχει και μόνιμη θέση. Από τον Β’ ΠΠ ο ΟΗΕ ήταν το αποκούμπι των μικρών και γι’ αυτό ενώ ξεκίνησε με 50 μέλη έχει πλέον 193. Ο ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο είναι απαραίτητα. Ήταν τα εργαλεία που έχουν τα κράτη για να λειτουργήσουν στοιχειωδώς και να μην είναι ζούγκλα. Η Ελλάδα μαζί με την Κύπρο έχουν κάνει ένα πολύ σημαντικό λάθος. Αυτή η άνευ όρων στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ, δεν είναι για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα ούτε της Ελλάδας ούτε της Κύπρου».
Παράλληλα ο δημοσιογράφος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την Ευρώπη: «Η Ευρώπη παραμένει φάρος, το θέμα είναι αυτό να το συντηρήσουμε και να το αναπτύξουμε. Αν συνεχιστεί η πλημμύρα της ακροδεξιάς σε 2-3 χρόνια οι κυριότερες ευρωπαϊκές χώρες θα έχουν ακροδεξιούς ή τραμπίσκους.
Αυτό είναι. Αλλά αν συγκριθεί τα εργατικά δικαιώματα, ανθρώπινες ελευθερίες, πολιτισμός, κουλτούρα. Όλα αυτά τα στοιχεία ήταν που και στην καλή δεκαετία του 80 – 90 έκαναν τις πιο φωτισμένες ανανεωτικές δυνάμεις της Αριστεράς στην Ευρώπη να μιλούν για μια αυτονομία της Ευρώπης, τον καιρό του Ευρωκομμουνισμού με τον Μπερλινγκουέρ. Τώρα είναι σε μια διαδικασία μετάλλαξης και η Ευρώπη, ελπίζω να μην μεταλλαχθεί προς την κατεύθυνση του Όρμπαν ή της Μελόνι ή της AfD ή της Λεπέν».
«Πολιτικά (σ.σ. η Ευρώπη) είναι νάνος. Επαναπαυόταν επί δεκαετίες στους Αμερικανούς, εσωτερικά δεν μπόρεσε να αρθρώσει λόγο και να αποκτήσει οντότητα στα διεθνή πράγματα και να παίξει ένα ρόλο. Ουσιαστικά είναι ακόμα υποχείριο των ΗΠΑ. Και γι’ αυτό θορυβήθηκε με τον Τραμπ και τη Γροιλανδία. Όχι ότι τώρα αποτελεί οντότητα, αλλά αυτό έπρεπε να είχε γίνει εδώ και δεκαετίες. Όταν η ΕΕ αποκτούσε οικονομική οντότητα, έπρεπε να αποκτήσει και στρατηγική οντότητα για να μπορέσει να παίξει με μεγαλύτερες δυνατότητες απέναντι σε ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα»
