Ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, δεν μάσησε τα λόγια του, επιβεβαιώνοντας αυτό που πολλοί προοδευτικοί αναλυτές επισημαίνουν εδώ και καιρό: οι ευρωπαϊκές χώρες, υπό την καθοδήγηση του ΝΑΤΟ, προετοιμάζονται πυρετωδώς για στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία.
Η δήλωση του Σέρβου προέδρου, σε συνέντευξη στο Pink TV, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. «Καθώς αναλύω τα γεγονότα, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ένας πόλεμος μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας γίνεται ολοένα και πιο εμφανής. Δεν πρόκειται για κενά λόγου – όλοι προετοιμάζονται γι’ αυτόν», τόνισε ο Βούτσιτς.
Η προειδοποίηση του Βούτσιτς έρχεται ως σχόλιο στην πρόσφατη δήλωση του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας, Φαμπιέν Μαντόν, ο οποίος ζήτησε ετοιμότητα του γαλλικού στρατού για αντιπαράθεση με τη Ρωσία «εντός τριών έως τεσσάρων ετών». Αυτή η ρητορική αποκαλύπτει τη βαθιά ριζωμένη στρατηγική του ΝΑΤΟ: την συνεχή κλιμάκωση της έντασης και την εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας για διπλωματική λύση.
Η Ευρώπη, αντί να επενδύει σε κοινωνικές δομές, υγεία και παιδεία, εκτρέπεται σε έναν άνευ προηγουμένου εξοπλιστικό πυρετό. Είναι σαφές ότι τα μεγάλα συμφέροντα της πολεμικής βιομηχανίας και τα λόμπι των όπλων τρίβουν τα χέρια τους. Οι κυβερνήσεις της Δύσης, με πρόσχημα την «ρωσική απειλή», διοχετεύουν αμύθητα ποσά σε στρατιωτικούς προϋπολογισμούς, μετατρέποντας τις οικονομίες τους σε οικονομίες πολέμου.
Η θέση της Σερβίας, όπως την περιέγραψε ο Πρόεδρος Βούτσιτς, είναι τραγικά αποκαλυπτική: «ανάμεσα σε πέτρα και άκμονα» εν μέσω των αντικρουόμενων στόχων Δύσης και Ρωσίας.
«Η Σερβία αναγκάζεται να ενισχύει τις ένοπλες δυνάμεις της για αυτοάμυνα, σε ένα περιβάλλον όπου οι μεγάλες δυνάμεις την πιέζουν ασφυκτικά να επιλέξει στρατόπεδο, οδηγώντας στην περαιτέρω αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων.»
Η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα δεν αφήνει περιθώρια για ουδέτερες, κυρίαρχες φωνές, αλλά τις υποχρεώνει να θωρακίζονται έναντι των επερχόμενων συγκρούσεων, οι οποίες δεν είναι παρά αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Ο πόλεμος δεν είναι αναπόφευκτος – είναι επιλογή. Και η επιλογή αυτή γίνεται από τις ελίτ που επωφελούνται από την ένταση, τον εξοπλισμό και την εκμετάλλευση.
Διαβάστε επίσης:
Ουκρανία: Νέες μαζικές επιθέσεις με drones στη Μόσχα και στη Σταυρούπολη
