Για μια ριζικά νέα και εξαιρετικά επικίνδυνη διεθνή πραγματικότητα κάνει λόγο ο Χρήστος Ράμμος, σχολιάζοντας την εισβολή των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου της χώρας. Σε νέα δημόσια παρέμβασή του, προειδοποιεί ότι όσοι επικρότησαν ή σιώπησαν απέναντι σε αυτή την εξέλιξη δεν έχουν αντιληφθεί τις συνέπειες που διαμορφώνονται σε παγκόσμιο επίπεδο.
«Νέα τάξη πραγμάτων στον πλανήτη»
Στην ανάρτησή του, ο κ. Ράμμος υποστηρίζει ότι η ενέργεια των ΗΠΑ δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά σηματοδοτεί την εγκαθίδρυση μιας νέας τάξης πραγμάτων στις διεθνείς σχέσεις. Όπως επισημαίνει, η απαγωγή ενός αρχηγού κράτους και η κυνική διακήρυξη ότι η Βενεζουέλα και οι φυσικοί της πόροι θα τεθούν υπό αμερικανικό έλεγχο δημιουργούν ένα προηγούμενο που ανατρέπει θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου.
Κατά τον ίδιο, όσοι στήριξαν ανοιχτά αυτές τις ενέργειες ή επέλεξαν να τις υποβαθμίσουν, είτε δεν έχουν συνειδητοποιήσει το βάθος των αλλαγών είτε αδιαφορούν για τις συνέπειές τους.
Ένας κόσμος χωρίς όρια και εγγυήσεις
Ο Χρήστος Ράμμος προειδοποιεί ότι στο εξής οποιοσδήποτε σταθεί εμπόδιο στα σχέδια της αμερικανικής ηγεσίας ή απλώς τα επικρίνει, ανεξαρτήτως χώρας ή ιδιότητας, μπορεί να στοχοποιηθεί. Όπως σημειώνει, η δυνατότητα εντοπισμού, απαγωγής, προσαγωγής σε δίκη στις ΗΠΑ ή ακόμη και φυσικής εξόντωσης, δημιουργεί έναν μηχανισμό καταστολής χωρίς σύνορα και χωρίς πραγματικό έλεγχο.
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, σε έναν τέτοιο «πλανήτη ζούγκλα» δεν θα δρα ανεξέλεγκτα μόνο η Ουάσινγκτον. Άλλες μεγάλες δυνάμεις, όπως η Ρωσία και η Κίνα, αλλά και περιφερειακοί παίκτες με ισχυρό ρόλο, όπως η Τουρκία, θα επιχειρήσουν να μιμηθούν αντίστοιχες πρακτικές, χωρίς να μπορεί πλέον κανείς να τους αντιτάξει πειστικά επιχειρήματα νομιμότητας.
«Οι πόρτες του τρελοκομείου άνοιξαν»
Με μια ιστορική αναφορά που εντείνει την ανησυχία του, ο κ. Ράμμος συγκρίνει τη σημερινή συγκυρία με τη δεκαετία του 1930, εκτιμώντας ότι η κατάσταση μπορεί να αποδειχθεί ακόμη πιο επικίνδυνη. «Οι πόρτες του τρελοκομείου άνοιξαν», σημειώνει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας έναν κόσμο που οδηγείται σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση συγκρούσεων.
Στο πλαίσιο αυτό, εκτιμά ότι οι επεκτατικές βλέψεις του Ντόναλντ Τραμπ δεν θα περιοριστούν στη Βενεζουέλα. Αντίθετα, προειδοποιεί ότι επόμενοι στόχοι θα μπορούσαν να είναι χώρες και περιοχές όπως η Κούβα, το Μεξικό, η Γροιλανδία, η Κολομβία, το Ιράν, αλλά και πρόσωπα όπως ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λούλα. Παράλληλα, από την άλλη πλευρά του παγκόσμιου χάρτη, αναφέρει την Ουκρανία, τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και την Ταϊβάν ως πιθανά πεδία νέων εντάσεων.
Η παρέμβασή του καταλήγει σε μια σαφή προειδοποίηση: το προηγούμενο που δημιουργήθηκε απειλεί να μετατρέψει το διεθνές σύστημα σε χώρο ωμής ισχύος, όπου το δίκαιο υποχωρεί μπροστά στην επιβολή του ισχυρότερου.
Αναλυτικά η ανάρτηση:
«Όσοι [όχι πάρα πολλοί ευτυχώς] επικρότησαν την πρωτοφανή ενέργεια απαγωγής ενός αρχηγού κράτους και την κυνική δήλωση ότι, εφεξής η Βενεζουέλα και τα πετρέλαια της θα γίνουν προτεκτοράτο της Αμερικής και όσοι [πολύ περισσότεροι] σιώπησαν ή κατάπιαν την γλώσσα τους, στρογγυλεύοντας τα πράγματα, για να μη κατακρίνουν αυτές τις ενέργειες, δεν έχουν προφανώς συνειδητοποιήσει [ή αν το έχουν συνειδητοποιήσει δεν τους νοιάζει] ότι καθιερώθηκε νέα τάξη πραγμάτων στον πλανήτη από προχθές [το αργότερο]. Εφεξής Ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΤΕ [και όχι μόνο αρχηγός κράτους] θα σταθεί εμπόδιο στα σχέδια του Τραμπ για το ΜAKE AMERICA GREAT AGAIN και των ομοϊδεατών του ή και απλώς θα τα κατακρίνει, σε ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ σημείο του πλανήτη και αν βρίσκεται, θα μπορεί γρήγορα να εντοπιστεί, να απαχθεί και να προσαχθεί σε δίκη σε αμερικανικό έδαφος [οι δε κατηγορίες μπορούν πολύ εύκολα να κατασκευαστούν και να οδηγήσουν ακόμη σε ισόβια ή και στην θανατική ποινή, η οποία χαίρει άκρας υγείας στις ΗΠΑ] ή και να δολοφονηθεί επί τόπου αν δε συμφέρει η προσαγωγή του σε αμερικανικό έδαφος. Ο οποιοσδήποτε λοιπόν άνθρωπος θα μπορεί να αναγκαστεί να σιωπήσει ή να συντριβεί και να κονιορτοποιηθεί από την αμείλικτη αυτή μηχανή. Και βεβαίως σε αυτόν τον πλανήτη ζούγκλα δεν θα είναι μόνο η Αμερική που θα πραγματοποιεί τέτοιες ενέργειες. Υπάρχουν και άλλοι πανίσχυροι παίκτες οι οποίοι θα θελήσουν να μιμηθούν και αυτοί τέτοιες ενέργειες σε βάρος των μη ισχυρών [ή των λιγότερο ισχυρών] και δεν θα έχει κανείς τη νομιμοποίηση να τους αντιτείνει κάτι. Και δεν είναι μόνο η Ρωσία και η Κίνα, αλλά και μικρότεροι μεν , πολύ ισχυροί δε σε περιφερειακό επίπεδο παίκτες, όπως πχ η Τουρκία. Οι πόρτες του τρελοκομείου άνοιξαν. Όπως συνέβη και στην δεκαετία του 1930 και ίσως και ακόμη χειρότερα. Επόμενοι στόχοι Κούβα, Γροιλανδία, Κολομβία, ο πρόεδρος Λούλα της Βραζιλίας, Ιράν και από την άλλη πλευρά Ουκρανία [ή και προσωπικά ο πρόεδρος Ζελένσκι], η Ταϊβάν και πάει λέγοντας…»
Διαβάστε επίσης:
Χαρίτσης σε Μητσοτάκη: «Η εξωτερική πολιτική δεν είναι προσωπική υπόθεση»
Βαρουφάκης: «Έχω πάρει ecstasy – Θυμάμαι να χορεύω 15-16 ώρες σαν να μην τρέχει τίποτα» (βίντεο)
Το τέλος της κοσμικής βεβαιότητας – Οδεύουμε προς μια νέα κοσμολογία;
