Η στόχευση του Αλέξη Τσίπρα είναι γνωστή, ήδη από την εποχή που ήταν πρωθυπουργός και επιχειρούσε, προς το τέλος της θητείας του, να διευρύνει την εκλογική και πολιτική βάση του ΣΥΡΙΖΑ προ το κέντρο.
Το σχέδιο του πρώην πρωθυπουργού είναι επίσης γνωστό, καθώς το έχει ήδη σκιαγραφήσει στις σελίδες της Ιθάκης. Επίσης, οι συνεργάτες του, αλλά και ο ίδιος, το έχει τοποθετήσει στρατηγικά ως ένα σχέδιο που απευθύνεται στο εκλογικό ακροατήριο του 32% του ΣΥΡΙΖΑ.
Η πρώτη εξήγηση
Έτσι η επιλογή των συνεργατών του οφείλει και πρέπει να μπορεί να υλοποιήσει αυτό το σχέδιο της διεύρυνσης. Αυτή είναι μία πρώτη εξήγηση γιατί επικεφαλής της ομάδας Εργασίας, με στόχο την ενίσχυση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Πολιτικής Οικολογίας και της Ριζοσπαστικής Δημοκρατικής Αριστεράς τέθηκε ο καθηγητής Κοινωνιολογίας Γιώργος Σιακαντάρης.
Αυτή η επιλογή που καταρχάς αποτέλεσε έκπληξη, στην πραγματικότητα δεν κρύβει καμία. Ο Γιώργος Σιακαντάρης είναι ένας άνθρωπος που προέρχεται από τον χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς και που στην πολιτική διαδρομή του συναντήθηκε με το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη.
Τότε, στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ήταν διάχυτη η ανησυχία για την μορφή που θα έπρεπε να έχει η σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία, οπότε και η μετάβαση από το παραδοσιακό «ορθόδοξο» ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου φάνταζε σε τμήματα της Αριστεράς ως μία σπουδαία ευκαιρία επικαιροποίησης.
Αργότερα, ο Γιώργος Σιακαντάρης συμμετείχε και στην πρωτοβουλία επανίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, την οποία είχε εκκινήσει ο Γιώργος Παπανδρέου. Με τις ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες, την απευθείας επαφή του προέδρου με την βάση. Ενός ρηξικέλευθου πολιτικού οργανισμού που τότε προσέκρουσε στα βράχια του μνημονίου.
Η δεύτερη εξήγηση
Έτσι λοιπόν, στην πραγματικότητα η επιλογή Σιακαντάρη είναι περισσότερο μία επιβεβαίωση αυτού που όλοι λίγο έως πολύ υπέθεταν, παρά μία έκπληξη.
Η κατεύθυνση για την οποία έχει βάλει πλώρη ο πρώην πρωθυπουργός είναι μία κατεύθυνση με ανανεωτικά χαρακτηριστικά που φιλοδοξεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στο εκρηκτικό dna του Αριστερού Ριζοσπαστισμού και το ασφαλές περιβάλλον των ήπιων μεταρρυθμίσεων της σοσιαλδημοκρατίας.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του Ινστιτούτου, κεντρικό στόχος της πρωτοβουλίας, είναι η ανανέωση του πολιτικού λόγου και η διαμόρφωση ενός συνεκτικού πλαισίου αρχών και κατευθύνσεων. Το πλαίσιο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει μια εναλλακτική πρόταση απέναντι στις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Έτσι η συγκρότηση της επιτροπής μπορεί να χαρακτηριστεί ως επί της ουσίας έναρξη της διαδικασίας συγκρότησης του πολιτικού φορέα, αφού είναι αντιληπτό πως πολιτικός φορέας χωρίς ρεαλιστικό αφήγημα δεν μπορεί να μακροημερεύσει.
Και σε αυτό το σημείο έρχεται να προστεθεί και ο Νίκος Μαραντζίδης. Ένας στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα από την εποχή του Μαξίμου ο οποίος όπως και ο Γιώργος Σιακαντάρης βρίσκονται σε αντίθετη τροχιά με τον ριζοσπαστισμό και την Αριστερά. Αυτό καταδεικνύουν οι θέσεις τους τα πολλά τελευταία χρόνια άλλωστε.
Η τρίτη εξήγηση
Η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών που συναποτελούν την ομάδα εργασίας είναι πρόσωπα τα οποία είναι λίγο έως πολύ γνωστά στον πρώην πρωθυπουργό και οπωσδήποτε είναι πρόσωπα που δεν έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα τα μέσα ενημέρωσης. Είναι δηλαδή επιτελικά στελέχη με ακαδημαϊκά εφόδια.
Αυτή η φυσιολογία είναι απαραίτητη προκειμένου να βρεθούν συμβιβαστικές λύσεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να καταρτιστεί έγκαιρα και χωρίς αντιθέσεις ένα συνεκτικό πολιτικό πρόγραμμα. Το μεγάλο στοίχημα που θα πρέπει να κερδίσουν, όμως είναι το εάν αυτό το πρόγραμμα θα είναι και εμπνευσμένο κοινωνικά και πολιτικά.
Η περίοδος που ακολουθεί οπωσδήποτε είναι μία κρίσιμη περίοδος για την συγκρότηση του νέου φορέα. Μεταξύ άλλων διότι όπως διαφαίνεται από την σύνθεση της επιτροπής προγράμματος, ο πρώην πρωθυπουργός θα πρέπει να κινηθεί σε άγνωστα σοσιαλδημοκρατικά νερά και οι άγνωστες θάλασσες απαιτούν εκτός από επιδέξιους καπετάνιους και ακόμα πιο επιδέξιους χειρισμούς.
