Η σκοτεινή κληρονομιά του Τζέφρι Έπσταϊν, επτά χρόνια μετά τον θάνατό του, εξακολουθεί να προκαλεί πολιτικούς σεισμούς, με το επίκεντρο να μετατοπίζεται αιφνίδια από τη Νέα Υόρκη στο Λονδίνο. Ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μοιάζει να απορροφά τους κραδασμούς της νέας παρτίδας αποκαλυπτικών εγγράφων χωρίς πολιτικό κόστος, στη Βρετανία ο Κιρ Στάρμερ βρίσκεται αντιμέτωπος με μια υπαρξιακή κρίση. Η πρωθυπουργία του, λιγότερο από δύο χρόνια μετά τον εκλογικό του θρίαμβο, κρέμεται πλέον από μια κλωστή, καθώς το σκάνδαλο δεν αφορά πλέον μόνο τις πράξεις ενός νεκρού παιδεραστή, αλλά την κρίση και την ακεραιότητα της σημερινής βρετανικής κυβέρνησης.
Η πτώση του «Πρίγκιπα του Σκότους» και ο κλονισμός του Στάρμερ
Η πολιτική θύελλα που σαρώνει το Εργατικό Κόμμα πυροδοτήθηκε από τις αποκαλύψεις για τον Πίτερ Μάντελσον, τον άλλοτε ισχυρό άνδρα της παράταξης, ο οποίος παραιτήθηκε από τη Βουλή των Λόρδων υπό το βάρος ποινικής έρευνας. Τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι ο Μάντελσον όχι μόνο διατήρησε στενούς δεσμούς με τον Έπσταϊν μετά την πρώτη του καταδίκη το 2008, αλλά ενδέχεται να του διοχέτευσε απόρρητες πληροφορίες για τις αγορές κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ο Στάρμερ, ο οποίος είχε διορίσει τον Μάντελσον πρέσβη στην Ουάσιγκτον γνωρίζοντας μέρος της προβληματικής του σχέσης, βρίσκεται τώρα εκτεθειμένος στην οργή των δικών του βουλευτών. Η παραδοχή του κατά τη διάρκεια μιας εκρηκτικής συνεδρίασης στη Βουλή των Κοινοτήτων σφράγισε την εικόνα ενός ηγέτη που παραπαίει, ενισχύοντας την αίσθηση ότι ο πολιτικός του χρόνος εξαντλείται ταχύτατα.
Το βρετανικό δράμα: Από τα ανάκτορα στο κοινοβούλιο
Στη Βρετανία, η ευαισθησία της κοινής γνώμης για την υπόθεση Έπσταϊν είναι παραδοσιακά υψηλή, γεγονός που εξηγεί τη διαφορετική αντιμετώπιση του σκανδάλου σε σχέση με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η προηγούμενη «εκπαραθύρωση» του πρίγκιπα Άντριου από το Παλάτι, με την αφαίρεση των βασιλικών του τίτλων και την εκδίωξή του από το Ουίνδσορ, έθεσε τον πήχη της λογοδοσίας πολύ ψηλά. Το σκάνδαλο Μάντελσον έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά σειρά κρίσεων που ταλανίζουν το Λονδίνο, συνδέοντας την πολιτική ίντριγκα με το διαχρονικό δράμα της βασιλικής οικογένειας. Σε μια χώρα που «κατανάλωσε» πέντε πρωθυπουργούς σε έντεκα χρόνια, η σκιά του Έπσταϊν λειτουργεί ως ο απόλυτος καταλύτης για την αποσταθεροποίηση ενός συστήματος που φημιζόταν κάποτε για την αδιατάρακτη συνοχή του.
Η αμερικανική εξαίρεση και η «ανοσία» του Τραμπ
Σε πλήρη αντίθεση με το βρετανικό χάος, η Ουάσιγκτον επιδεικνύει μια αξιοσημείωτη πολιτική ανοσία. Παρά την εμφάνιση του ονόματος του Ντόναλντ Τραμπ σε ανακριτικούς φακέλους, ο Αμερικανός πρόεδρος παραμένει πολιτικά άτρωτος, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «είναι ώρα η χώρα να ασχοληθεί με κάτι άλλο». Χωρίς να υπάρχουν αποδείξεις για ποινική εμπλοκή, ο Τραμπ καταφέρνει να ανακυκλώνει την κρίση, την ώρα που η ρεπουμπλικανική ηγεσία στο Κογκρέσο στρέφει τα βέλη της προς την οικογένεια Κλίντον. Ενώ στο Λονδίνο οι παραιτήσεις είναι άμεσες και οι πολιτικές συνέπειες καταστροφικές, στις ΗΠΑ το υπουργείο Δικαιοσύνης διαμηνύει ότι δεν επίκεινται περαιτέρω διώξεις, επιτρέποντας στον Λευκό Οίκο να αφήσει πίσω του τη θύελλα, εστιάζοντας στην εσωτερική του ατζέντα.
Διαβάστε επίσης:
Υπόθεση Έπσταϊν: Μια συνωμοσία της παγκόσμιας ολιγαρχίας
Γιατί η μαύρη «Ωραία Ελένη» εξόργισε τους Αχαιούς του πληκτρολογίου
