Εν μέσω της τουριστικής αιχμής, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΙΝΣΕΤΕ, τον Ιούνιο του 2025 οι διαθέσιμες κλίνες σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης ανήλθαν σε 1,061 εκατομμύρια, αριθμός που ξεπερνά κατά 166.000 τις κλίνες των ξενοδοχείων στη χώρα.
Η υπεροχή αυτή δεν προέκυψε ξαφνικά: από τον Απρίλιο κιόλας, το όριο του ενός εκατομμυρίου κρεβατιών είχε ξεπεραστεί, δηλαδή τρεις μήνες νωρίτερα απ’ ό,τι πέρυσι.
Αντίστροφη σχέση με τη ρύθμιση – Το Airbnb καλύπτει το κενό της πολιτείας
Σύμφωνα με τη Eurobank, η έκρηξη των βραχυχρόνιων μισθώσεων την τελευταία διετία κάλυψε την έλλειψη σε ξενοδοχειακές υποδομές, μπροστά στην πίεση των αφίξεων. Όμως, η ίδια η τράπεζα προειδοποιεί ότι τα καταλύματα αυτά παρουσιάζουν χαμηλότερη πληρότητα (30,1%) και μικρότερη παραμονή (3,7 ημέρες) σε σχέση με τα ξενοδοχεία (56,1% και 4,0 ημέρες).
Η ταχύτατη αύξηση των μονάδων γίνεται, σε μεγάλο βαθμό, χωρίς σαφή θεσμικό έλεγχο, δημιουργώντας παράλληλη τουριστική οικονομία με αβέβαιη συνεισφορά και ασαφές κανονιστικό πλαίσιο.
Ξενοδοχειακός τομέας: λιγότερα κρεβάτια, περισσότεροι κανόνες
Την ώρα που τα Airbnb καταγράφουν πάνω από 1 εκατ. κλίνες, ο ξενοδοχειακός χάρτης της Ελλάδας —σύμφωνα με το ΞΕΕ— περιλαμβάνει 10.104 ξενοδοχεία με 894.854 κλίνες. Παρότι λειτουργούν υπό καθεστώς ελέγχου, αδειοδοτήσεων και υψηλής φορολογίας, η ανταγωνιστική πίεση από τις ανεξέλεγκτες βραχυχρόνιες μισθώσεις εντείνεται.
Ο πρόεδρος της ΠΟΞ Γιάννης Χατζής σημειώνει ότι η επέκταση χωρίς φραγμούς «δημιουργεί επιπτώσεις τόσο στην τουριστική αγορά όσο και στην κοινωνική συνοχή», με την Ισπανία να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή.
Συνεισφορά στο ΑΕΠ και απασχόληση – αλλά με τι κόστος;
Έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ) εκτιμά ότι οι βραχυχρόνιες μισθώσεις συνεισφέρουν 3,25 δισ. ευρώ ετησίως στο ΑΕΠ (4,5%–5,4%) και στηρίζουν πάνω από 100.000 θέσεις εργασίας. Παρόλα αυτά, η ζυγαριά κλίνει όλο και περισσότερο προς μια μη ρυθμισμένη τουριστική οικονομία, που αλλοιώνει τον χαρακτήρα των πόλεων και δημιουργεί δομικά προβλήματα στη στέγαση.
«Οικονομία διαμοιρασμού» ή μόνιμο ενοικιαστήριο;
Η Eurobank υπογραμμίζει ότι πολλές από τις σημερινές βραχυχρόνιες μισθώσεις δεν έχουν πλέον καμία σχέση με την αρχική λογική του μοντέλου. Μονάδες που νοικιάζονται 10–11 μήνες τον χρόνο λειτουργούν ως κανονικές επιχειρήσεις, αλλά απολαμβάνουν ευνοϊκότερο φορολογικό και πολεοδομικό καθεστώς από τα ξενοδοχεία, αλλοιώνοντας τις συνθήκες ανταγωνισμού.
Επιπλέον, επισημαίνει πως η «άτυπη» αυτή δραστηριότητα ενισχύει την άναρχη δόμηση, δίνει κίνητρο για εκτός σχεδίου κατασκευές και εμπορευματοποιεί την κατοικία.
Το στεγαστικό πρόβλημα: πηγή είναι τα κλειστά σπίτια, όχι μόνο το Airbnb
Παρότι οι τουριστικές μισθώσεις συχνά στοχοποιούνται για την αύξηση των ενοικίων, το ΟΠΑ εκτιμά ότι ο βασικός παράγοντας παραμένει η ύπαρξη χιλιάδων κλειστών ή εγκαταλελειμμένων σπιτιών, που δεν αξιοποιούνται. Η βραχυχρόνια μίσθωση λειτουργεί ως επιταχυντής σε συγκεκριμένες ζώνες υψηλής τουριστικής ζήτησης, αλλά δεν αποτελεί τη μοναδική αιτία του στεγαστικού αδιεξόδου.
Το μεγάλο ερώτημα: ρύθμιση ή παράδοση της αγοράς;
Με την Ελλάδα να καταγράφει 123,1% αύξηση διανυκτερεύσεων σε βραχυχρόνιες μισθώσεις μεταξύ 2018 και 2024, η συζήτηση αποκτά κατεπείγοντα χαρακτήρα. Η απουσία ολοκληρωμένης πολιτικής οδηγεί σε παράλληλες τουριστικές πραγματικότητες, όπου η μία αγορά είναι αυστηρά ρυθμισμένη και η άλλη επεκτείνεται ανεξέλεγκτα.
Αν δεν υπάρξει ξεκάθαρη στρατηγική και πολιτική βούληση για εξορθολογισμό του πλαισίου, το τουριστικό μοντέλο της χώρας κινδυνεύει να μετατραπεί σε εκρηκτικό μείγμα βραχυχρόνιας ευφορίας και μακροπρόθεσμης φθοράς.
