Η πτώση της κυβέρνησης Μπαϊρού και ο άμεσος διορισμός του υπουργού Άμυνας Σεπαστιάν Λεκορνί ως νέου πρωθυπουργού σηματοδοτούν μια νέα περίοδο πολιτικής αβεβαιότητας για τη Γαλλία.
του Χρήστου Μυτιλινιού
Πρόκειται για την τρίτη αλλαγή στην πρωθυπουργία μέσα σε διάστημα ενός έτους, γεγονός που καταδεικνύει το εύρος της αστάθειας στο Παρίσι. Η εξέλιξη αυτή δεν περιορίζεται στα εσωτερικά σύνορα, αλλά έχει άμεσες επιπτώσεις στις ισορροπίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε χώρες όπως η Ελλάδα, που στηρίζονται συχνά στη γαλλική παρουσία για να προωθήσουν βασικά τους συμφέροντα.
Ο διορισμός Λεκορνί
Ο Σεπαστιάν Λεκορνί, μόλις 39 ετών, αποτελεί έναν από τους πιο στενούς συνεργάτες του προέδρου Μακρόν. Ως υπουργός Άμυνας είχε την ευθύνη του εκσυγχρονισμού των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων και θεωρείται πολιτικός με οργανωτική ικανότητα και τεχνοκρατικό προφίλ. Η τοποθέτησή του στο Ματινιόν επιχειρεί να αποκαταστήσει μια στοιχειώδη σταθερότητα και να επιτρέψει την ομαλή κατάθεση και ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2026.
Ωστόσο, η έλλειψη καθαρής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας παραμένει το βασικό πρόβλημα. Η Εθνοσυνέλευση είναι βαθιά διαιρεμένη μεταξύ αριστεράς, κέντρου και άκρας δεξιάς, γεγονός που καθιστά αβέβαιο το κατά πόσον ο νέος πρωθυπουργός θα μπορέσει να εξασφαλίσει ευρεία συναίνεση.
Κρίση στη Γαλλία: Επιπτώσεις στις ευρωπαϊκές ισορροπίες
Η Γαλλία αποτελεί πυλώνα του γαλλογερμανικού άξονα που κινεί τις βασικές ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες. Κάθε περίοδος αβεβαιότητας στο Παρίσι μεταφράζεται σε προσωρινή μείωση της επιρροής της χώρας στις Βρυξέλλες. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε κρίσιμα ζητήματα όπως η δημοσιονομική πολιτική, οι κανόνες σταθερότητας και η κοινή αμυντική στρατηγική.
Η χρονική συγκυρία είναι κρίσιμη. Στο άμεσο μέλλον, η ΕΕ θα συζητήσει τους νέους πολυετείς προϋπολογισμούς, την εφαρμογή του αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας και την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας. Η προσωρινή εσωστρέφεια της Γαλλίας μπορεί να δημιουργήσει κενό ισχύος, το οποίο θα επιχειρήσουν να καλύψουν άλλες χώρες, όπως η Ιταλία ή τα κράτη του βορρά, επηρεάζοντας τις ισορροπίες.
Οικονομικός αντίκτυπος
Η πτώση κυβέρνησης και η ανάληψη της πρωθυπουργίας από νέο πρόσωπο έχουν πάντα αντανάκλαση στις αγορές. Ήδη το κόστος δανεισμού της Γαλλίας καταγράφει πιέσεις, καθώς οι επενδυτές προεξοφλούν αυξημένο πολιτικό ρίσκο. Αν η αβεβαιότητα παραταθεί, μπορεί να μεταφερθεί ένα μέρος αυτού του κινδύνου σε ολόκληρη την ευρωζώνη.
Για την Ελλάδα, που έχει επιστρέψει στις διεθνείς αγορές με βελτιωμένη εικόνα, μια γενικευμένη αύξηση των αποδόσεων θα σήμαινε μεγαλύτερη επιβάρυνση στο κόστος δανεισμού. Παράλληλα, θα δυσκολέψει την προώθηση της ελληνικής ατζέντας για περισσότερη δημοσιονομική ευελιξία, καθώς οι χώρες του βορρά πιθανόν να σκληρύνουν τη στάση τους ελλείψει της γαλλικής «ασπίδας».
Επιπτώσεις για την Ελλάδα
Η Γαλλία έχει αποτελέσει για την Αθήνα στρατηγικό εταίρο σε σειρά θεμάτων. Στην άμυνα, οι γαλλικές φρεγάτες και οι συμφωνίες εξοπλισμών αποτυπώνουν μια στενή συνεργασία που υπερβαίνει τα διμερή. Στην ενέργεια, η υποστήριξη του Παρισιού σε έργα διασύνδεσης και διαφοροποίησης πηγών αποτέλεσε κρίσιμο παράγοντα για την Ελλάδα.
Η πολιτική αβεβαιότητα στο Παρίσι δεν αναμένεται να ανατρέψει υφιστάμενες συμβάσεις, αλλά μπορεί να περιορίσει την ικανότητα της Γαλλίας να αναλάβει νέες πρωτοβουλίες στο άμεσο μέλλον. Η Ελλάδα θα χρειαστεί να κινηθεί με μεγαλύτερη ευελιξία, αναζητώντας πρόσθετες συμμαχίες εντός ΕΕ, ώστε να διασφαλίσει ότι τα συμφέροντά της δεν θα μείνουν ακάλυπτα.
Η επόμενη ημέρα στα Γαλλία: Τα σενάρια
Τα επόμενα βήματα διαμορφώνουν τρία βασικά σενάρια:
- Σταθεροποίηση με Λεκορνί: Ο νέος πρωθυπουργός καταφέρνει να πετύχει συμβιβασμούς, ο προϋπολογισμός περνά και η Γαλλία επιστρέφει σχετικά γρήγορα στη γραμμή της ευρωπαϊκής επιρροής. Σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα θα συνεχίσει να απολαμβάνει τη στήριξη του Παρισιού σε δημοσιονομικές και αμυντικές συζητήσεις.
- Παρατεταμένο αδιέξοδο: Η κυβέρνηση αδυνατεί να πετύχει πλειοψηφία, οι κοινοβουλευτικές συγκρούσεις συνεχίζονται και η πιθανότητα πρόωρων εκλογών μεγαλώνει. Αυτό το σενάριο θα αποδυναμώσει σημαντικά τον ρόλο της Γαλλίας στην ΕΕ, αφήνοντας την Ελλάδα να αναζητήσει νέους συμμάχους σε κρίσιμα τραπέζια.
- Ευρωπαϊκή μετατόπιση ισορροπιών: Με τη Γαλλία σε εσωτερική αναταραχή, άλλες χώρες αναλαμβάνουν την πρωτοκαθεδρία. Η Ιταλία, αλλά και κράτη της βόρειας Ευρώπης, θα επιχειρήσουν να καλύψουν το κενό. Η Ελλάδα θα χρειαστεί να επανατοποθετηθεί στις διαπραγματεύσεις, κάτι που ενέχει ρίσκο αλλά και ευκαιρίες, αν καταφέρει να αξιοποιήσει την αυξημένη βαρύτητα μικρομεσαίων χωρών.
Η ανάδειξη του Σεπαστιάν Λεκορνί στο αξίωμα του πρωθυπουργού δεν λύνει αυτόματα τα προβλήματα της Γαλλίας. Η πολιτική σταθερότητα παραμένει ζητούμενο, ενώ η ευρωπαϊκή ατζέντα δεν μπορεί να περιμένει. Για την Ελλάδα, οι εξελίξεις στο Παρίσι συνιστούν προειδοποίηση: η ανάγκη για πολυεπίπεδες συμμαχίες εντός της ΕΕ είναι πιο έντονη από ποτέ, καθώς οι παραδοσιακές ισορροπίες αλλάζουν και η πολιτική ρευστότητα στη Γαλλία προσθέτει νέες αβεβαιότητες στο ήδη φορτισμένο ευρωπαϊκό περιβάλλον.
