Η πρόεδρος του συλλόγου Θυμάτων Τεμπών 2023 άνοιξε χθες στο «Kontra» τα χαρτιά της.
Αρέσει δεν αρέσει είναι βέβαιο ότι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, θα αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού της χώρας το οποίο, ας ήμαστε ειλικρινείς, πνέει τα λοίσθια εδώ και πολύ καιρό.
Το πρώτο συμπέρασμα από τη συνέντευξη της κυρίας Καρυστιανού, ήταν αυτό που γνωρίζαμε όλοι: το πέρασμα από την καθολικότητα της «μητέρας των Τεμπών» στη πολιτική κονίστρα δεν μπορεί να είναι αναίμακτο.
Ήδη η κυρία Καρυστιανού έβαλε απέναντί της το μέρος εκείνο του εκλογικού σώματος που φλερτάρει με το κόμμα Τσίπρα. Υποθέτω πως το έκανε διότι στην εξίσωση Μητσοτάκης ή κάτι άλλο εκείνος είναι ο ισχυρότερος αντίπαλός της.
Ωστόσο εδώ υπάρχει μία διόλου ευκαταφρόνητη παράμετρος: η μάχη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής που η ίδια η κυρία Καρυστιανού τοποθετεί στην προμετωπίδα του κόμματός της, αποτελεί διακαή πόθο και όσων φλερτάρουν με το κόμμα Τσίπρα.
Η διάσπαση αυτού του μετώπου αφενός εμπεριέχει μια αντίφαση που δεν γνωρίζω πόσο εύκολα ξεπερνιέται από το κοινότοπο «όλοι οι παλιοί πολιτικοί ίδιοι είναι…», γιατί δεν είναι, αφετέρου προσφέρει τις χειρότερες υπηρεσίες στο μέτωπο.
Αναζητώντας ιδεολογικά ψήγματα στη συνέντευξη της κας Καρυστιανού δύσκολα θα βρει κανείς. Η αναφορά στους ένστολους δείχνει κάτι αλλά μέχρι εκεί.
Κεντρικό της μότο ήταν η ανάγκη αλλαγής της πορείας της χώρας. Μέχρι εδώ καλά, συμφωνούμε όλοι ή σχεδόν όλοι. Προς τα που όμως; Με ποια πυξίδα; Με ποιες πολιτικές. Στην Οικονομία; Στην Εξωτερική πολιτική (εδώ η λίγο θολή αναφορά στην επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα ξαναλέει κάτι);
Θα μου πείτε θα αναγκαστεί να το κάνει. Ναι, αλλά κάθε φορά που θα παίρνει θέση κάποιους θα κερδίζει και κάποιους θα χάνει. Κι αν μείνει στο θολό κέντρο θα τους χάσει όλους (δείτε τη βελόνα του Ανδρουλάκη).
Κοντολογίς, δύσκολη υπόθεση η πολιτική και ορθώς. Να κυβερνήσεις μια χώρα θέλεις και μάλιστα σε περίεργους καιρούς.
Στο ρεπορτάζ η κυρία Καρυστιανού και οι συνεργάτες της αποφάσισαν να βγουν μπροστά με σημείο εκκίνησης την 28η Φεβρουαρίου, για ευνόητους λόγους. Το αν θα είναι μια μεγάλη συγκέντρωση ή εκδήλωση ή η ανακοίνωση του νέου φορέα και κάποιων στελεχών του ή και τα δύο μένει να το δούμε.
Το τελευταίο όχι μόνο δεν αγχώνει τον κ. Τσίπρα, όπως έσπευσαν πολλοί να εκτιμήσουν, αλλά το αντίθετο. Θα περιμένει και θα εισπράττει τη φθορά κάθε φορά που το κόμμα Καρυστιανού ανοίγει τα χαρτιά του. Κάθε διάψευση των προσδοκιών από το κόμμα Καρυστιανού θα είναι και ένα ακόμη σκαλί στο δρόμο προς το come back που επιθυμεί ο πρώην πρωθυπουργός. Είναι σαν μια παρτίδα «21» που η μάνα κερδίζει όταν καίγονται οι άλλοι.
Άλλωστε ο άσσος στο μανίκι του κ. Τσίπρα είναι η κυβερνητική του εμπειρία σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους που γνώρισε ο τόπος. Εμπειρία, σοβαρότητα και χαμηλοί τόνοι, λένε οι συνεργάτες του και οι όποιες ανακοινώσεις θα γίνουν στην ώρα τους που θα είναι όσο πιο κοντά στις εκλογές.
Όλα τα παραπάνω βέβαια είναι σχέδια επί χάρτου που στο πεδίο θα δοκιμαστεί η όποια ορθότητά τους.
Από τον εξώστη του «Παλλάς» στο στούντιο του «Kontra» είναι μια εντύπωση δρόμος και ο δρόμος είναι μακρύς…
Διαβάστε επίσης:
Άρθρο του Ανδρέα Ξανθού στο Nonpapers.gr: Αποδιοργανώνεται το ΕΣΥ – επιβαρύνονται οι ασθενείς
Σωκράτης Φάμελλος: Μήνυμα αναγέννησης και ειρήνης από τα Θεοφάνια στη Θεσσαλονίκη
Καρυστιανού: «Μού έχουν προσφερθεί και τίτλοι και πολλά χρήματα για να σιωπήσω» (βίντεο)
